Studia doktorskie w Cambridge.

           Szanowni Państwo,

      Nazywam się Katarzyna Filicha. Mój syn Maciej ma 22 lata. To mądry, wyjątkowo zdolny i inteligentny młody człowiek. Kilka miesięcy temu otrzymał dwie oferty przyjęcia na studia doktorskie z najlepszych uczelni świata – Uniwersytetu Oksfordzkiego oraz Uniwersytetu Cambridge (na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Biotechnologii).

* Link potwierdzający przyjęcie do dwóch Uniwersytetów:

https://www.linkedin.com/posts/maciej-marian-filicha_phd-oxford-cambridge-activity-7308198021551308800-TjgZ?utm_source=share&utm_medium=member_android&rcm=ACoAADmWaXIBP9fz7fRVz4HTqVuJ3iw-O28YoDY

   Ostatecznie wybrał Uniwersytet Cambridge, by kontynuować badania nad biointerfejsami, mikroprzepływami, obrazowaniem i inżynierią materiałową.

Takie studia to ogromne wyróżnienie, ale też odpowiedzialność finansowa.

  Jeden rok studiów na Uniwersytecie Cambridge kosztuje 10 356 funtów (ok. 51 780 złotych), do tego dochodzą koszty utrzymania, zakwaterowania 19 000 funtów (ok. 95 000 złotych). Razem 29 356 funtów (146,780 tys.złotych.) rocznie. Studia trwają 4 lata, potrzeba 587,120 tys zł. Moja zbiórka to 10% tej kwoty, czyli 58 000 złotych, potrzebne na start.

   Maciej Filicha to młody polski naukowiec, który chce zmieniać medycynę.
* Można zobaczyć jego profil naukowo-zawodowy na LinkedIn:

https://www.linkedin.com/in/maciej-marian-filicha?utm_source=share&utm_campaign=share_via&utm_content=profile&utm_medium=android_app

   W czerwcu tego roku (06.06.2025) obronił pracę magisterską o mikroprzepływowych urządzeniach typu neuron-on-chip do badania chorób neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Parkinsona i Alzheimera.
„Neuron na chipie” to miniaturowe urządzenie, które pozwala hodować komórki nerwowe w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. To nowoczesne narzędzie do badań nad chorobami neurodegeneracyjnymi, które może przyczynić się do realnego postępu w medycynie.

   W październiku rozpocznie doktorat na Uniwersytecie Cambridge, na prestiżowym Wydziale Inżynierii Chemicznej i Biotechnologii, gdzie będzie miał okazję współpracować z wybitnymi ekspertami oraz rozwijać badania o rzeczywistym wpływie na medycynę i społeczeństwo.

    Równolegle z pracą naukową aktywnie angażuje się w działalność społeczną – jako mentor i ambasador wspiera młodzież z niedostatecznie reprezentowanych środowisk, pomaga w aplikacjach na studia STEM oraz prowadzi działania promujące naukę wśród uczniów szkół średnich.

    Studia na Uniwersytecie Cambridge to wyjątkowa okazja, która pozwoli mu kontynuować pracę naukową na znacznie większą skalę.

   Ostatnie lata wymagały od niego ogromnego nakładu pracy i wielu poświęceń.

   Ma już za sobą kilka intensywnych doświadczeń badawczych, które pozwoliły mu rozwinąć wiedzę i umiejętności w praktyce. Pracował m.in. na Uniwersytecie w Yorku, Uniwersytecie w Sheffield oraz na Uniwersytecie Koç w Stambule (Turcja).

Podczas stażu badawczego w The University of Sheffield zaprezentował wyniki swoich badań na prestiżowym spotkaniu naukowym.

https://www.linkedin.com/in/maciej-marian-filicha/overlay/experience/2438838017/multiple-media-viewer/?profileId=ACoAADmWaXIBP9fz7fRVz4HTqVuJ3iw-O28YoDY&treasuryMediaId=1726767980244

Jego praca dotyczyła materiałów przewodzących o gradiencie mechanicznym do bioelektronicznych interfejsów, mających na celu poprawę ich wydajności i integracji.

https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7288361535372943361/

   Na Uniwersytecie w Yorku, Maciej zajmował się tworzeniem miniaturowych urządzeń przepływowych (tzw. układów mikro przepływowych), które umożliwiają hodowlę komórek nerwowych w warunkach laboratoryjnych – tzw. „neurony na chipie”. Dzięki takim technologiom można lepiej rozumieć choroby neurodegeneracyjne, takie jak choroba Parkinsona i Alzheimera. Obecnie pracuje także nad nowymi metodami obrazowania układu limfatycznego płuc oraz projektowaniem tanich i precyzyjnych narzędzi badawczych z wykorzystaniem inżynierii materiałowej.

 Te międzynarodowe projekty ugruntowały jego pasję do interdyscyplinarnej nauki i przekonanie, że inżynieria może w realny sposób wspierać rozwój medycyny.

       Kim jest Maciek?

   To młody człowiek, który całe swoje życie podporządkował jednej idei:
żeby nauka miała sens, była użyteczna i ludzka.
Nie pochodzi z rodziny naukowców. Nie miał ułatwionej drogi.
Jest pierwszym w rodzinie, który poszedł tą ścieżką – trudną, nieoczywistą, ale pełną pasji.

Już teraz może pochwalić się wyjątkowym doświadczeniem:

           Badania naukowe:
– Uniwersytet w Yorku – mikroprzepływowe układy do hodowli neuronów,
– The University of Sheffield – bioelektroniczne materiały z gradientem mechanicznym,
– Koç University w Stambule – obrazowanie układu limfatycznego płuc,
– badania interdyscyplinarne – inżynieria, biotechnologia, medycyna.

       Społeczne zaangażowanie:
– mentor i ambasador edukacji STEM,
– wspiera licealistów z mniej uprzywilejowanych środowisk,
– popularyzuje naukę wśród młodzieży, pokazując, że nauka nie musi być elitarna – może być wspólna, dostępna, potrzebna.

     Polska może być z niego dumna.

   Maciej pokazuje, że Polska ma młodych naukowców światowej klasy, którzy nie tylko potrafią prowadzić skomplikowane badania, ale także chcą dzielić się swoją wiedzą, pomagać innym, inspirować.

Jego droga prowadzi dziś do Cambridge – ale jego serce i wartości zostają blisko ludzi.
To nie tylko historia o edukacji.
To historia o odpowiedzialności, wytrwałości i marzeniu, by nauka miała twarz – i serce.

   Doktorat w Cambridge trwa 4 lata.
Nie stoi za nim fundusz inwestycyjny ani korporacja. Stoi za nim pasja, konkretna praca badawcza, publikacje i marzenie o uczciwej nauce, która nie zapomina o człowieku.

Bądźmy z nim. Pokażmy, że warto być takim człowiekiem.

   Maciek przez całe życie nie szukał łatwych dróg.
Nie miał znajomości, kontaktów, zaplecza finansowego.
Miał tylko jedno: marzenie, żeby robić coś ważnego i dobrego dla innych.
I codziennie, po cichu, konsekwentnie to marzenie realizował.

   Nie zabiegał o aplauz, nie oczekiwał wyróżnień.
Zamiast tego – zgłębiał naukę.
Wstawał wcześniej niż inni. Czytał więcej niż musiał.
Samodzielnie zdobywał doświadczenie, aplikował, uczył się, jeździł na staże,
a przy tym zawsze znajdował czas, by pomóc innym – uczniom, rówieśnikom, młodszym kolegom.

Jest w nim ogromna pokora, ale też wewnętrzna siła, której nie da się nie zauważyć.
Wierzy, że inżynieria i biotechnologia mogą zmieniać świat – jeśli będą używane z sercem.
I właśnie dlatego jest dziś tam, gdzie jest – w gronie wybitnych, gotowy na kolejny krok: doktorat w Cambridge.

Ale nawet najzdolniejsi czasem potrzebują naszej obecności.
Wiary, że to, co robią, jest dla kogoś ważne.

   Pokażmy, że my, jako społeczeństwo, widzimy takich ludzi jak Maciek.
Że ich praca nie znika w próżni.
Że ma sens, bo jest zauważana i doceniana.

   Wiem, że mój syn poradzi sobie – bo ma w sobie coś wyjątkowego.
Ale wiem też, jak wiele może znaczyć jedno dobre słowo, jeden gest, jedno „jesteśmy z Tobą”.
Wiem, że takie słowa potrafią dać dużo siły.

Dlatego, jeśli ta historia choć na chwilę Cię zatrzymała – to już znaczy bardzo wiele.

Z serca dziękuję,
Katarzyna Filicha – mama Maćka.