Kosztuję ale żyję

Koty wolno żyjące nie mają łatwo. Ale koty wolno żyjące w podeszłym wieku mają najgorzej. Dlaczego? Dlatego:

- zazwyczaj, oprócz powodu, z którego trafiają do placówki weterynaryjnej, mają już jakieś schorzenia, wynikające z wieku ("leczenie będzie zbyt kosztowne")

- są po prostu stare ("nie opłaca się leczyć takiego kota")

- często nie są oswojone na tyle, aby nie broniły się przed badaniem ("ten kot jest nieobsługiwalny")

- często ich stan zdrowia nie pozwala im wrócić w miejsce bytowania ("nie będzie co z nim potem zrobić")

Domyślacie, że zdania w nawiasach to najczęstsze powody, z których stare, wolno żyjące koty, odprawiane są za tęczowy most.

Murzynek w dwóch gabinetach weterynaryjnych został zakwalifikowany do uśpienia. Tylko dzięki uporowi karmicielek, które opiekowały się osiedlowym kotem przez ostatnie 8 lat - Murzynek żyje. Na przekór wszystkim zdaniom w nawiasach, postanowiliśmy go leczyć. I wyleczyliśmy, bo według nas się opłacało. W dodatku ten nieobsługiwalny kot pozwalał zrobić sobie wszystko - podawać zastrzyki, zakraplać oczy, zmieniać opatrunki. To prawda, nie mieliśmy co z nim zrobić po zakończeniu leczenia, bo faktycznie powrót pod blok był już niemożliwy - kotek ledwo, jeśli w ogóle, widzi. Ale od czego jest internet, od czego są zaprzyjaźnieni ludzie. Murzynek jest już w domu tymczasowym i czas spędza najchętniej w ramionach swojej zastępczej opiekunki. Także prawda - jego leczenie było kosztowne, zwłaszcza biorąc pod uwagę stan naszych finansów. Stąd zbiórka, stąd prośba o pomoc.

Jeśli uważasz, że warto ratować starsze, wolno żyjące koty - wspomóż spłatę faktury za leczenie Murzynka.

Jeśli uważasz, że nie ma to sensu - prosimy, przynajmniej nie podcinaj nam skrzydeł.