
Przez 17 lat nie przestałam walczyć. Dziś jednak potrzebuję Waszej pomocy, bo sama nie dam już rady udźwignąć ciężaru tej walki.
Choruję na nowotwór mózgu – gwiaździaka anaplastycznego (AA, WHO GIII). Przeszłam cztery operacje mózgu, chemioterapię, radioterapię i długotrwałe leczenie. Niestety, najnowsze badania wykazały progresję guza. Czekam na piątą operację, bardzo trudną bo z wybudzeniem w trakcie.
Kiedy zachorowałam, byłam młodą kobietą, mamą niespełna rocznego dziecka. Miałam plany, marzenia i całe życie przed sobą. Dziś jestem mamą dwojga dzieci – 18-letniego syna i 9-letniej córki. To właśnie oni są moją największą motywacją, by nadal walczyć o życie.
Po trzeciej operacji doznałam głębokiego niedowładu połowicznego. Straciłam władzę w prawej ręce, a poruszanie się wymagało korzystania z ortezy. Nie poddałam się jednak.
Z wykształcenia jestem plastyczką i historyczką sztuki. Kiedy choroba odebrała mi możliwość posługiwania się prawą ręką, nauczyłam się od podstaw tworzyć lewą. Malowałam obrazy i wykonywałam rękodzieło. Nie pozwoliłam, by choroba odebrała mi wszystko, co kocham.
Dziś mój stan jest bardzo ciężki. Leżę, nie mówię i wymagam stałej opieki. Jestem pod kontrolą domowego hospicjum. Silne bóle głowy, mimo stosowanego leczenia, nadal są trudne do opanowania.
Potrzebuję regularnej rehabilitacji neurologicznej i ortopedycznej. Po napadach padaczkowych doznałam złamań, które wymagają rehabilitacji. Konieczna jest również praca nad przykurczami ręki, aby zachować możliwość jej otwierania i zapobiec dalszym powikłaniom. Potrzebna jest także rehabilitacja nogi, w której korzystam z ortezy. Godzina prywatnej rehabilitacji kosztuje 300–400 zł.
Mieszkam na drugim piętrze budynku bez windy. Nie jestem w stanie samodzielnie opuścić mieszkania. Każdy wyjazd do szpitala, na badania czy operację wymaga specjalistycznego transportu medycznego.
Nie mam własnego dochodu poza alimentami. Nie przysługuje mi renta, ponieważ zachorowałam, zanim zdążyłam wypracować wymagany staż ubezpieczeniowy a ZUS w takich przypadkach nie zna litości. W codziennej opiece pomaga mi siostra, która zrezygnowała z pracy zawodowej, aby być przy mnie. Niestety, nasze możliwości finansowe są bardzo ograniczone.
Dlatego proszę o pomoc.
Zebrane środki przeznaczę na prywatną rehabilitację, leki, transport medyczny, środki pielęgnacyjne i niezbędną opiekę. Mam pełną dokumentację medyczną z 17 lat leczenia, obejmującą wyniki badań, wypisy ze szpitali i dokumentację przebytych terapii.
Nie wiem, ile czasu jeszcze przede mną. Wiem jednak, że chcę żyć. Chcę być z moimi dziećmi, patrzeć, jak dorastają, i przeżyć jeszcze wiele zwyczajnych chwil z bliskimi.
Moim największym marzeniem jest ukraść śmierci jeszcze kilka lat.
Każda wpłata, nawet najmniejsza, ma dla mnie ogromne znaczenie. Każda złotówka przybliża mnie do możliwości dalszej rehabilitacji, leczenia i walki o kolejne dni spędzone z moimi dziećmi.
Jeśli możesz, proszę, wesprzyj moją zbiórkę. Jeśli nie możesz wpłacić choćby najmniejszej kwoty, proszę, udostępnij ją dalej. Być może dzięki Tobie moja historia dotrze do kogoś, kto będzie mógł mi pomóc.
Dziękuję z całego serca za każdą wpłatę, każde udostępnienie, życzliwość i szansę na kolejne dni życia.

Twoje słowa mają moc pomagania! Wpłać darowiznę i przekaż kilka słów wsparcia 🤲
Uważasz, że ta zbiórka zawiera niedozwolone treści ? Napisz do nas
Załóż darmową zbiórkę pieniędzy dla siebie, swoich bliskich lub potrzebujących!
Anonimowy Darczyńca
Powodzenia!!!
Anonimowy Darczyńca
Trzymam kciuki za każdy kolejny dzień!
Dorota
Zycze Ci siły i mam nadzieje ze te gesty pomogą poczuc ze nie jestes sama
Ewa
Trzymaj się!