Samotny tata walczy z guzem

                 ZBIÓRKA POTWIERDZONA                    DOKUMENTACJĄ MEDYCZNĄ

Mam na imię Rafał. Mam 38 lat i jestem tatą dwójki dzieci – 16-letniej Oliwii i 5-letniego Kacpra.
Od trzech lat wychowuję ich sam. Ich mama odeszła nagle i od tamtej pory jestem dla nich wszystkim – tatą, mamą i jedynym oparciem.

Rok temu usłyszałem diagnozę, która zatrzymała nasz świat – glejak.
Na początku objawy były niespecyficzne i zbagatelizowałem je, zganiając wszystko na stres i przemęczenie.

Dodatkowo po śmierci żony, gdzie lekarze jej nie pomogli, posiłkowałem się medycyną alternatywną i przez to zwlekałem z właściwymi badaniami, co też nie przyczyniło się do postawienia odpowiedniej diagnozy wcześniej .
Szukając alternatywnych metod, które pomogłyby mi wrócić do sprawności korzystałem m.in. z biorezonansu, gdzie głównie zalecono mi
usuwania toksyn i pasożytów i leczono na boreliozę.

Po wstepnej diagnozie lekarze nie dawali mi nadziei. Guz był zbyt duży, by można było go operować.
Pamiętam ten moment, kiedy pomyślałem, że mogę nie zobaczyć, jak moje dzieci dorastają…
że mój syn może mnie nie zapamiętać, a córka będzie musiała wejść w dorosłość sama.

Załamałem się.
Po postawieniu diagnozy przez lekarzy, dalej nie wierzyłem im i korzystałem również z alternatywch metod i terapii.
Tak bardzo nie ufałem lekarzom i ich diagnozie. Po prostu bałem się oddać w ich ręce.
Dzisiaj jestem bezsilny i bez pieniędzy, wszystkie oszczędności wydałem na alternatywne terapie i suplementy, które u mnie się nie sprawdziły.


Dziś wciąż pracuję, bo muszę utrzymać dom i zapewnić dzieciom normalność. Ale to już nie jest to samo życie co kiedyś.
Są dni, kiedy zwykłe obowiązki kosztują mnie więcej siły niż kiedykolwiek wcześniej.

W pewnym momencie, nie mając już nadziei, kolega znalazł dla mnie możliwe leczenie, przesłał moje wyniki i wstepnie się zakwalifikowałem.

Pojawiła się nadzieja.

Dla mnie to znaczy jedno: mam o co walczyć. Mam przecież dla kogo żyć.

Chcę zobaczyć, jak Kacper idzie do szkoły. Chcę być przy Oliwii, kiedy będzie zdawała maturę. Nie mogę się poddać.
Jednak wiąże się to z ogromnymi kosztami, na które obecnie mnie nie stać,
Terapia Nano-Therm, którą znalazł mi kolega to innowacyjna metoda hipertermii magnetycznej,
 ale jej koszt w moim przypadku został oszacowany z całym pobytem i tematami okołoszpitalnymi na 55 000 euro.

Dlatego proszę Was o pomoc.

Każda złotówka to krok bliżej do tego, żebym znów mógł być tatą, jakiego moje dzieci potrzebują.

Dziękuję za każdą pomoc, każde udostępnienie i dobre słowo.
Rafał