Uratuj małego wojownika Nimbusa

16 stycznia 2024 roku nasz świat legł w gruzach. Ale jak to się zaczęło? 🥺

28 grudnia 2023 roku odebraliśmy naszego wyczekiwanego kocurka rasy Ragdoll z hodowli - podczas podróży po niego otrzymaliśmy informację, że mały psika. Mijały pierwsze dni w nowym domu, które nie były takie jak je sobie wymarzyliśmy - Nimbus był osowiały, nie korzystał z kuwety, nie bawił się z własnej inicjatywy swoimi zabawkami, miał bardzo mały apetyt. 

2 stycznia udaliśmy się pierwszy raz do weterynarza ponieważ sprzątając rano kupę kociaka zauważyłam w niej białe, wąskie "nitki" przypominające makaron spaghetti. Okazało się, że Nimbus ma w swoim małym organizmie pasożyty. Otrzymaliśmy niezbędne leki i rozpoczęliśmy kurację. Po jej zakończeniu i badaniach kału okazało się, że pozbyliśmy się ich z organizmu naszego 3 miesięcznego kociaka, jednak Nimbus cały czas był osowiały, kichał, nie bawił się zabawkami, przesypiał całe dnie i nie miał apetytu - doszliśmy do momentu, w którym musiałam karmić go łyżeczką by zjadł cokolwiek (puszka 200 g starczała nam na ponad dwa dni). 

12 stycznia ponownie udaliśmy się do weterynarza, otrzymaliśmy kolejne antybiotyki i wstępną diagnozę - zapalenie górnych dróg oddechowych oraz spojówek. Ta kuracja jednak również nie pomogła 😔. 

Apogeum przyszło do nas nieoczekiwanie w nocy z 15 na 16 stycznia. Nasz maluch podczas tej felernej nocy doznał 3 ataków paraliżu, po których miał niedowład tylnych łapek, nie miał siły się podnieść, płytko oddychał. Widok naszego ukochanego zwierzaka w takim stanie rozrywał nam serca, w których od tej chwili zagościł strach oraz niepewność przed tym co przyniesie jutro. Niestety nadchodzący dzień nie był dla nas łaskawszy, wraz z rankiem nadszedł kolejny atak, po którym mały tylko boleśnie zajęczał. Niezwłocznie udaliśmy się do weterynarza, którego poleciła nam jedna dobra dusza. Podczas badania miał miejsce kolejny atak, nasza bezradność oraz przerażenie z minuty na minutę były coraz większe. Z malutkich łapek Nimbusa z trudem pobrano krew do badań, pozostało nam czekać na wyniki, które miały nadejść następnego dnia - wszystko jednak wskazywało na zakaźne zapalenie otrzewnej lub toksoplazmozę. Kociak krótko po powrocie do domu doznał dwóch kolejnych ataków - tym razem jeden po drugim. Zdaliśmy sobie wówczas sprawę, że nie mamy już czasu na czekanie, ponieważ walczymy o życie Nimbusa - a w tej nierównej walce liczyła się już każda sekunda. W głębi serca wiedzieliśmy, że jeśli naszym przeciwnikiem jest zakaźne zapalenie otrzewnej to nie będzie to prosta walka, wręcz przeciwnie - droga, którą będziemy musieli pokonać będzie długa, kręta i bolesna, ale Nimbus ma przecież w sobie ogromną wolę walki. Niezwłocznie udaliśmy się (jak się później okazało) do najwspanialszej przychodni weterynaryjnej w Poznaniu w jakiej kiedykolwiek byliśmy. Podczas badania USG w brzuszku Nimbusa wykryto duże ilości płynu, który został pobrany do badania. Śledziona naszego malucha również była powiększona, swoim rozmiarem przypominała organ dorosłego kota - nie 3,5 miesięcznego kociaka. Jeszcze tego samego dnia zdecydowaliśmy się podać Nimbusowi pierwszą dawkę leku. Z perspektywy czasu to była najlepsza decyzja jaką przyszło nam podjąć, ponieważ lek dosłownie uratował jego życie. Późniejsze wyniki badań wykluczyły toksoplazmozę, jednak wykryły Giardię. 

Dziś będziemy aplikowali 27 dawkę leku, który działa w organizmie Nimbusa cuda. Nimbus to najcudowniejszy i najbardziej waleczny kociak jakiego przyszło nam znać. Ma w sobie ogromne pokłady woli walki, a my walczymy razem z nim. Jakie zmiany zaszły podczas dotychczasowej kuracji? Zaczynaliśmy z wagą 800 g (w brzuszku był już wówczas płyn, który też swoje ważył), obecnie Nimbusek waży 1540 g i ma apetyt za dwóch! 🥩🥩 Uwielbia się bawić, wspinać (szczególnie na swój drapak z kaktusem) oraz mocno się do nas tulić, gdy emocje po zabawie już opadną 🌸. Mamy również stopniowy postęp z kuwetą - od kilku dni nasz kociak do niej wchodzi i robi w niej siusiu. Nasze serca ogromnie raduje każdy, nawet ten najmniejszy postęp, który wykonuje Nimbus. Cały czas pamiętamy moment, w którym nie miał siły się podnieść, załatwiał się pod siebie a w jego niebieskich oczach było morze smutku i bólu. Jego przemiana jest niesamowita i tylko napędza nas do walszej walki, w której nigdy nie złożymy broni. 

Leczenie Nimbusa będzie trwało minimum 84 dni, w najbliższy wtorek (13.02.24) będziemy jechać na kolejną wizytę weterynaryjną, ponieważ monitorowanie stanu zdrowia malucha podczas kuracji (jak i po jej zakończeniu) jest niezwykle istotne. 

Życie Nimbusa od pierwszych miesięcy życia usłane jest cierpieniem, ale robimy wszystko co w naszej mocy by załagodzić ten ból i zastąpić go ogromem naszej miłości i nadziei na lepsze jutro. Czy pomożesz nam rozprawić się z chorobą, która zaatakowała organizm naszego kotka, by raz na zawsze powiedzieć jej "bye"? 🥺

Nimbus 30 grudnia, 2 dzień w nowym domu:

Nimbus 13 stycznia, toczący walkę z chorobą: 

Nimbus 7 lutego, podczas kuracji: 

Część lekarstw Nimbusa: 

Badania: 

Wyniki badań po pierwszej kontroli 23 stycznia: