Nosek chce żyć

Przyjechał do nas kilka dni temu kot, który teoretycznie nie powinien żyć, tak niskie ma białko i tak wysoką kreatyninę.

Kot ma na imię Nosek, pochodzi spod kieleckiej wsi i jeszcze kilka tygodni temu miał właścicielkę. W chwili gdy zachorował, zrobiono mu badania FeLV. Test wyszedł dodatni i właścicielka zdecydowała, że kota chce uśpić.

Łańcuszek dobrych serc doprowadził Noska do nas. Kilkoro ludzi zrobiło wszystko, aby kot nie trafił do weterynarza, który postąpi zgodnie z wolą właścicielki i podda Noska eutanazji. Już 15 lutego pojechał na badania do naszej weterynarz. W sobotę przyszły wyniki jego krwi. Weterynarz zdecydowała się jeszcze na badanie moczu. Mocz wiozłyśmy na cito do laboratorium i w niedzielę okazało się, jak katastrofalne są wskazania białka i kreatyniny.

Nosek przebywa w lecznicy, ma podawane wszystkie niezbędne leki i bardzo, bardzo chce żyć. Jest kocurem w kwiecie wieku, który miał nieszczęście urodzić się na wsi. Był kotem wychodzącym, niekastrowanym, cholera wie, ile potomstwa napłodził i ile z tego przeżyło. Jedno jest pewne, z chwilą gdy okazało się, że jest nieuleczalnie chory, stał się kotem niechcianym, prawdopodobnie już zastąpionym.

Jest nam po prostu smutno. To nawet nie wina pani S., że kota chciała się pozbyć niczym zepsutą rzecz. Od wieków ludzie sądzą, że zwierzęta są dla nich, że można je traktować materialnie (skoro nawet teraz prawo uznaje zwierzę, że przedmiot!). Nie ma w nich empatii i zrozumienia, że choroba nie jest wyrokiem, że można kota wyleczyć. I tak, wiemy, że nikt nie może kobiety zmusić do leczenia i możemy się tylko cieszyć, że zrzekła się Noska na naszą korzyść i nie zostawiła go cierpiącego. Przed nami, jako stowarzyszeniem i jako społeczeństwem, jeszcze długa droga do zrozumienia, że jesteśmy odpowiedzialni za swoich braci mniejszych, że powinniśmy ich kastrować, chipować, nie wypuszczać. Brakuje podstaw edukacji dotyczących zajmowania się małymi (i dużymi zresztą też) zwierzętami.

Na tę chwilę Nosek jest hospitalizowany. Weterynarz podaje kroplówki i, podobnie jak my, liczy na koci cud. Wiemy jedno: Nie możemy go tak zostawić!!! Walczymy o każdego kota. Do końca!!!