Endoprotezy stawów kolanowych

Mam na imię Jadwiga, lat 69.                                                                                             Zdecydowałam się, że dam sobie ostatnią szansę na to, że znów zacznę chodzić i będę w pełni samodzielna. Zwłaszcza teraz gdy nagle zmarł mój kochany mąż, przyjaciel, opiekun. Natchnęła mnie do tego aby spróbować jeszcze raz, bardzo niebezpieczna sytuacja, która wydarzyła się na początku tej zimy, awaria pieca, dym w cały domu, ja na wózku i brak pomocy z zewnątrz. Nie miałabym nawet jak uciec gdyby się paliło. W związku z czym po latach szukania pomocy, po tym jak otrzymałam różne diagnozy od lekarzy, jedne mniej optymistyczne drugie bardziej:

Stwierdzono u mnie:

1.Od 20 lat stwierdzono u mnie wadę serca- umiarkowaną niedomykalność            zastawki mitralnej i utrwalone migotanie  przedsionków pod stała kontrola           kardiologiczną , która wymaga przyjmowania leków których koszt znacznie            przekracza moje możliwości                                                                                         2.Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa z  wielopoziomową dyskopatią C4- C oraz L4-S1                                                                                                                           3.Surowiczoujemne zapalenie stawów kolanowych z przykurczami                           4.Nerwica lękowa                                                                                                               5.Kamica pęcherzyka żółciowego                                                                                     6.Posiadam grupę inwalidzką znacznego stopnia od 2009 roku

                                                                                                                                          Zachorowałam mając 42 lata. Zaczęło się od arytmii serca, nadciśnienia a następnie doprowadziło to do  migotania przedsionków. To między innymi spowodowało nerwicę lękową. Niestety to nie był koniec problemów zdrowotnych, nagle traciłam siły w kończynach dolnych, wystąpiły duże obrzęki kolan oraz przykurcze. Ograniczyło to moje samodzielnego poruszanie się. Wielokrotne pobyty w szpitalach: Reumatologicznym, Neurologicznym, Ortopedycznym i Kardiologicznym nie przyniosło poprawy stanu mojego zdrowia. Doświadczyłam też  złamania kręgów w kręgosłupie i 8 miesięcznego unieruchomienia w gorsecie ortopedycznym.  Ciągłe stosowanie  leków przeciwzakrzepowych  doprowadziło mnie do uczuleń na wiele z nich, miedzy innymi na leki przeciwzakrzepowe, dlatego też mam wskazanie do zamknięcia uszka lewego przedsionka serca  by móc zaprzestać przyjmowania leków przeciw zakrzepowych. Otrzymując takie informacje ze środowiska medycznego stwierdziłam, że faktycznie do końca życia będę już na wózku i nie będę mogła samodzielnie wyjść na spacer bez pomocy drugiej osoby. Moim światem staną się ściany mojego pokoju. Trudno było mi pogodzić się z życiem z dala od ludzi. Jednakże mimo wielu poszukiwań możliwości operacji moich kolan nie miałam szansy w szpitalach na NFZ ponieważ lekarze tutaj nie operują obydwu stawów jednego dnia. Tylko taka operacja jest możliwa przy przykurczach obustronnych. Jednak życzliwość ludzi pomogła mi znaleźć prywatną klinikę w Nieborowicach, gdzie operacje obydwu kolan są wykonywane jednego dnia. Zamówiłam wizytę.    Okazało się, że jest lekarz który postawił właściwą diagnozę, potraktował mnie jak człowieka, porozmawiał ze mną i stwierdził że to da się naprawić, więc z pełną ufnością oddaję się w Jego ręce.                                                                                       Proszę jednocześnie o pomoc finansową w zbiórce na operację stawów kolanowych. Nie mam innego wyboru , więc zdecydowałam się na tą prywatną klinikę, gdzie zapewniają mnie o możliwości operacji moich kolan z przykurczami.

Ta operacja pozwoliłaby mi przełamać bariery ograniczające moje życie oraz otworzyć drzwi do lepszej przyszłości. Dzięki możliwości swobodnego przemieszczania się będę mogła uczestniczyć w życiu społecznym. Teraz nie jest to możliwe........... Każda pomoc dla mnie jest nieoceniona, dzięki Waszemu wsparciu finansowemu w zbiórce  będę mogła być samodzielna. 

                          Dziękuję z głębi serca za każdą wpłatę i udostępnienia 

                                                                                                               Jadwiga