Razem przeciw SM

Mam na imię Monika. Mam 37 lat. Jestem  kochającą żoną i mamą trzech cudownych córeczek.

Jeszcze niedawno moje życie było zwyczajne, spokojne… pełne planów i marzeń. Dziś każdego dnia walczę o to, żeby nie odebrała mi go choroba.

Diagnoza spadła na mnie jak grom z jasnego nieba – stwardnienie rozsiane. Do dziś trudno mi uwierzyć, że to dzieje się naprawdę. Zawsze byłam zdrowa, pełna energii. Nigdy nie przypuszczałam, że nagle usłyszę coś, co zmieni wszystko.

Zaczęło się niewinnie – od bólu głowy. Z czasem ból stawał się nie do zniesienia. Nie mogłam normalnie funkcjonować, opiekować się dziećmi, pracować… Każdy dzień był walką. Kolejne badania, szpitale, strach i niepewność… aż w końcu padła diagnoza, której tak bardzo się bałam.

Czekałam na wyniki z nadzieją, że to pomyłka. Że wrócę do domu i wszystko będzie jak dawniej. Niestety – mój świat się zawalił.

Dziś najbardziej boli mnie nie tylko choroba, ale strach… Strach, że nie będę miała siły być mamą dla moich córeczek. Że nie będę mogła ich przytulić, pomóc, patrzeć jak dorastają. Strach, że mój mąż zostanie z tym wszystkim sam.

Choroba postępuje mam niedowład lewej strony , a czas działa na moją niekorzyść. Każdy dzień zwłoki to krok bliżej do niepełnosprawności. Rehabilitacja, leczenie – to wszystko daje mi nadzieję, ale bez wsparcia nie jestem w stanie sama udźwignąć tego ciężaru.

Kiedyś to ja chciałam pomagać innym – zapisałam się jako dawca szpiku. Dziś to ja potrzebuję pomocy…

Błagam Was – pomóżcie mi zawalczyć o zdrowie, o sprawność, o życie.

Dla moich dzieci. Dla mojej rodziny.