i znów dopada nas głód...

I znów dopada nasze kociaki głód… to uczucie kiedy miseczki są puste…Ten widok płaczących kocich dzieci…-„ciociu, jesteśmy głodne”W myślach słyszę te słowa.Zostały nam resztki karm, a kotów? Koło 130. Jakby tego było mało, ciągle zgłoszenia… prośby o pomoc,  głodne koty na ulicach i wsiach…Jak odmówić im pomocy? Biorąc tymczasiaki obiecałyśmy im ze już nigdy nie zaznają głodu i zimna. Co jeśli się nie uda zebrać środków/karmy? Co jeśli ich zawiedziemy? Jako człowiek obiecałam im że wszystko co złe od człowieka się skończyło… Kłamałam? To najgorsze uczucie kiedy zapasy się kończą. Zostajemy wtedy same z problem.Z kolejną okrutną myślą w głowie.Ale wy jesteście nasza nadzieją…Nadzieją że jednak się uda, że koty nie będą głodować, że uda się obkupić i zrobić zapasy… chodź myśle i w tym samym czasie nadzieja mi gaśnie… Mając tyle kotów kilogramy znikają w oczach… przy kociakach średnio 400 gram na jednego. Ile to jest razy nasze koty? Ile uda się przetrwać?… to wszystko zależy od was…Tu potrzeba wszyskich ludzi, tylko wtedy damy radę…