Wydanie Tomiku Wierszy Marcina

Popatrz na morze
tam, gdzie niedaleko horyzontu
traci granat morskich głębin
Popatrz na fale
ciągnące szeregiem linii piany
coraz wyższe, potężniejsze, nieposkromione
białymi kaskadami opadające na
mokre kamienne bloki na końcu mola

I powiedz
dlaczego właśnie teraz musisz odejść
odsunąć na bok szczęśliwe dni
Wziąść cząstkę mojego serca
niepotrzebną już jak rozbita
porcelanowa filiżanka i rozrzucić
na kawałki po pustej plaży
Jutro już ich nie będzie
dosięgną wysokie fale
Jutro nie będzie ciebie

Tak łatwo powiedzieć
jutro też będzie dzień
Ale dlaczego tylko piasek i woda
puste deski teatru
Jutro też... będzie dzień