Spełnione marzenie i koszmar.

Cześć, dziękuję, że poświęcasz chwilę, by przeczytać moją historię.

Wyjazd na Erasmusa do Włoch miał być początkiem mojej drogi do spełnienia marzeń. Chciałem poznawać świat, rozwijać się, szlifować język, a w przyszłości studiować w Stanach i zostać dyplomatą. Niestety, los miał dla mnie inne plany.

Od samego początku wyjazd wiązał się z problemami – pieniądze z uczelni i informacje organizacyjne przyszły na ostatnią chwilę. Zmuszony byłem wynająć pokój za 600 euro miesięcznie, co pochłonęło znaczną część stypendium (2600 euro). Pierwszy miesiąc był jeszcze pełen nadziei – poznawałem ludzi i intensywnie szukałem pracy, ale z czasem rzeczywistość mnie przytłoczyła.

Mimo licznych prób nie udało mi się znaleźć pracy, a Polacy w mieście mówili wprost, że możliwości zarobku dla studentów są tu praktycznie zerowe. Oszczędzałem każdy grosz, co wiązało się z izolacją i narastającą depresją. Podczas gdy moi znajomi bawili się, zwiedzali i cieszyli się życiem, ja walczyłem z czarnymi myślami i kalkulowałem, czy dam radę wytrwać choćby kolejny miesiąc.

W trzecim miesiącu sytuacja stała się nie do zniesienia. Bezsenność, opuszczone zajęcia, brak perspektyw i wyczerpanie psychiczne zmusiły mnie do podjęcia trudnej decyzji o powrocie do Polski. Udało mi się wrócić na polską uczelnię i kontynuować studia, ale wiązało się to z koniecznością zwrotu całego stypendium – 2600 euro (około 11 000 zł).

Nie mam obecnie możliwości zarobienia tak dużej kwoty, ponieważ muszę nadrobić opuszczone przedmioty, co zajmuje cały mój czas. Bez spłaty tego długu nie będę mógł kontynuować studiów, a moje marzenia o pracy w dyplomacji legną w gruzach.

Do tej pory zawsze byłem osobą, która pomaga innym – dwukrotnie zostałem dawcą przeszczepu i angażowałem się w liczne zbiórki charytatywne. Dziś to ja znalazłem się w sytuacji, w której potrzebuję pomocy.

Proszę Was o wsparcie w spłacie tego długu i szansę na odbudowanie mojego życia.
Każda złotówka ma dla mnie ogromne znaczenie i przybliża mnie do kontynuacji studiów oraz spełnienia marzeń o pracy w dyplomacji.

Z całego serca dziękuję za Wasze wsparcie, życzliwość i zrozumienie. Wierzę, że dzięki Wam uda mi się wyjść z tej trudnej sytuacji i wrócić na właściwą drogę.