Codzienna walka o normalność

Pomóż mi wygrać w walce o normalne funkcjonowanie w życiu po nieudanym porodzie.

Jestem Ania. Mam już 11 lat, ale tak naprawdę nie poznałam szczęśliwego dzieciństwa. Pierwsze życiowe doświadczenie to okropny ból i długi okres w szpitalu.

W trakcie porodu coś poszło nie tak…  Urodziłam się w bardzo ciężkim stanie: ciężkie mózgowe porażenie dziecięce niedotlenieniowo-niedokrwienne; obrzęk mózgu, ogniskowe niedokrwienie wzgórza z lewej strony,  drgawki, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, krwiak czaszkowy podokostnowy lewostronny. Wylew krwi na dnie obu oczu. 

Najpierw była długa walka o moje życie,  później walka o możliwość samodzielnego jedzenia bez sondy, o podstawowe umiejętności: trzymanie głowy, siedzenie, chodzenie i t.d., a teraz - o możliwość normalnego funkcjonowania  w tym życiu. 

Moje życie od samego urodzenia to codzienna ciężka praca. Rehabilitacja to moja jedyna realna szansa by pokonać trudności które, jak cień, idą za mną w życiu: padaczka, trudności z gryzieniem, żuciem i połykaniem, niedokształceniem mowy (jestem mało zrozumiała dla ludzi), niepełnosprawność intelektualna, korowe uszkodzenie wzroku, niedowidzenie oka lewego, zez zbieżny oka lewego, zaburzenia przetwarzania słuchowego, koślawość, wrodzone zniekształcenie stóp, obniżone napięcie mięśniowe, problem z koordynacją,  nieharmonijny rozwój, słaba motoryka, wielkie trudności w samoobsłudze. Potrzebuję ciągłego wsparcia wielospecjalistycznego: neurologopeda, tyflopedagog, optometrysta, pedagog specjalny, terapia ręki, integracja sensoryczna, psycholog, fizijorehabilitacja, trening umiejętności społecznej, turnusy rehabilitacyjne wyjazdowe. To ogromny koszt, ale bez tych specjalistów przegram walkę.

         Czas szybko ucieka, staję się coraz starsza, ale dzięki Wam moje życie może wyglądać lepiej...