Pomóż nam uratować tatę

Jeszcze niedawno był z nami przy świątecznym stole – uśmiechnięty, szczęśliwy, otoczony rodziną. Nikt z nas nie przypuszczał, że kilka dni później będziemy walczyć o jego życie.

Przed świętami Tata trafił do szpitala z powodu zakażenia róży. Po krótkim leczeniu wrócił do domu i spędził święta z żoną, dziećmi i wnukami. Już wtedy widzieliśmy, że coś jest nie tak – brakowało mu tchu, każdy oddech sprawiał coraz większy wysiłek.

31 grudnia jego stan się pogorszył. Trafił do szpitala w Biskupcu. Lekarze mówili wprost – balansuje na cienkiej granicy między życiem a śmiercią. Jego organizm był skrajnie wycieńczony. Doszło do obrzęku płuc i niewydolności wielu narządów. Konieczne były pilne dializy.

Tata trafił na OIOM, został zaintubowany i zapadł w śpiączkę. Przez ponad miesiąc leżał nieprzytomny. Jego stan był krytyczny – lekarze nie dawali mu żadnych szans. A jednak… nie poddał się. Walczył każdego dnia. Chciał żyć.

I wygrał tę najważniejszą walkę.

Dziś otwiera oczy, ściska nas za rękę, próbuje się z nami porozumiewać. Niestety nie może mówić – to łamie mu serce najbardziej. Kiedy próbuje coś powiedzieć i nie może, w jego oczach pojawiają się łzy. A nasze serca pękają razem z nim.

Długa śpiączka i respirator sprawiły, że teraz wymaga specjalistycznej, intensywnej rehabilitacji i profesjonalnej opieki. Jest ciężkim pacjentem – ze względu na tracheotomię, respirator oraz dużą nadwagę większość ośrodków na NFZ odmówiła jego przyjęcia. Szpital chce skierować go do ośrodka opiekuńczego.

Nie możemy się na to zgodzić.

Nie chcemy, by resztę życia spędził przykuty do łóżka.

Nie chcemy odebrać mu szansy na powrót do sprawności, na rozmowę, na uśmiech, na normalne życie.

Po wielu próbach udało nam się znaleźć jeden specjalistyczny ośrodek, który zgodził się przyjąć Tatę i dać mu realną szansę na powrót do zdrowia. Mamy jednak bardzo mało czasu, by zebrać środki na jego pobyt. Koszt leczenia i rehabilitacji znacznie przekracza nasze możliwości finansowe.

Nasz Tata ma 58 lat. Jest silnym człowiekiem i prawdziwym wojownikiem. Przez lata pomagał innym – był sołtysem, człowiekiem szanowanym i lubianym. Zawsze życzliwy, pomocny, uśmiechnięty. Nigdy nikomu nie odmówił wsparcia. Teraz to on potrzebuje pomocy.

Ten pobyt w specjalistycznej placówce to dla niego jedyna droga. Jedyna szansa, by odzyskać siły, sprawność i wrócić do domu – do rodziny, do życia, za którym tak bardzo tęskni.

Nie chcemy się poddać.

Skoro Tata zawalczył o swoje życie, my chcemy zawalczyć o jego przyszłość.

Każda złotówka to krok bliżej do powrotu do normalności.

Każde udostępnienie to kolejna szansa.

Każde dobre słowo daje nam siłę, by walczyć dalej.

Z całego serca prosimy – pomóżcie nam zawalczyć o Tatę.

O jego zdrowie.

O jego sprawność.

O jego przyszłość.