Dostałam dzień na przeżycie

Miałam jeden dzien, jedna szanse na życie. Dała mi ją moja nowa Mama... wiecie ona często ratuje takie koty jak ja, nic nie znaczące dla innych. Przyjechałam do niej w środku nocy, wystraszona długą drogą z obcymi mi ludźmi.

Wzięła mnie na rece, przytuliła i powiedziała że już teraz będzie wszystko dobrze, że będę mieć dom pełen miłości i kocich przyjaciół.

Wiecie co ? Uwierzyłam jej, moi nowi bracia i siostry nie syczą, tylko patrzą na mnie z zaciekawieniem a Mama mówi do nich tak jak do mnie, jakbyśmy się naprawdę liczyli.

Chciałabym się z nimi długo bawić, ale do tego muszę być zdrowa, a nie jestem.

Choruję na ciężką chorobę, którą widać w moim lewym oku i której bez drogiego leczenia nie da się wyleczyć, co spowodowało także, że mnie oddano. Ponoć do takich kotów jak ja się nie przywiązuje... takie koty jak ja są tylko na sprzedaż. 

Moja nowa mama jest innego zdania i powiedziała, że zrobi wszystko bym miała szansę na długie życie...szansę, którą wcześniej mi odebrano. 

W tej chwili toczę walkę z czasem, potrzebuję leku...bardzo drogiego leku, bo bez niego choroba postępuje bardzo szybko i zabija w bólu, a je nie chciałabym jeszcze umierać...mam raptem 6 miesięcy. To nie jest czas na umieranie...

Jestem w nowym domu od wczoraj i na ten moment jeszcze nie mam badań, ale jak tylko wrócą z laboratorium, to od razu je tu wstawię. Nie chcę byście myśleli, że zmyśliłam swoją chorobę i nie chcieli mi pomóc, bo tej pomocy bardzo potrzebuję. Dlatego tu i teraz w imieniu swoim i mamy bardzo proszę byście pomogli jej uratować moje życie, bo szansę mam, na przeszkodzie stoją jak zwykle te pieniądze. 

Tymi papierkami zostało wycenione moje życie...