Dla Jolin na zdrowie i życie

Hej! My się już znamy, możecie kojarzyć mnie, bo to nie jest moją pierwsza zbiórka z prośbą o waszą pomoc. Znamy się już też nieźle z choroba, na którą zachorowało kolejne kociątko pod moją opieką, Jòlin. 

Niestety wygląda na to, że ten maluch zachorował na zakaźne zapalenie otrzewnej i przed nami ciężkie 3 miesiące leczenia... Piszę to w taki odważny sposób, bo tym razem jest inaczej: przypadek Heluni nauczył nas, że NIE, NIE MAMY CZASU. Trzeba działać natychmiast, diagnozować jak najszybciej, wręcz jak jeszcze objawy nie są oczywiste, bo nie ma na co czekać. Spotkanie z tą chorobą przypomina trochę wchodzenie do gęstego lasu z pięknym i delikatnym balonikiem trzymanym na sznureczku: im dalej pozwolisz sobie wejść, tym trudniej będzie Ci wyjść nie uszkadzając balonika. W tym wypadku udało nam się wykryć, że Jòlin choruje na tyle wcześnie że kilkoma dawkami leku już przyciągamy ją spowrotem 💖 wyniki nie są jednoznaczne, ale leczenie przynosi już efekt, więc za wszelką cenę chcemy je kontynuować. 

6 dni za nami, jeszcze niecałe 80 a potem całe szczęśliwe życko, a przynajmniej taką mamy nadzieję 💪🏼

Ciężko uwierzyć, że tak młody kotek ma już tyle bagażu emocjonalnego: trafiła pod moją opiekę w grudniu jako czteromiesięczna i ośmiuset gramowa kocinka 😶 była skrajnie niedożywiona, z zaropialym okiem, ubytkiem w wardze a to wszystko na skutek kaliciwirozy. Święta spędziliśmy zatem na dokarmianiu małej wojowniczki, bo w końcu zareagowała na leki i apetyt jej dopisywał (i mówiąc dopisywał mam na myśli trzy śniadanka, dwa lunch'e, obiadki, do tego jeszcze kolacja i w nocy dodatkowa porcyjka żeby nie czekać do śniadania 🙈) więc nie będę ukrywać że bardzo się zżyliśmy i mamy wobec siebie sporo sympatii, mimo że opiekun robiący zastrzyki i kropiacy oczy ma raczej zwykle minus na wejściu ;)

Jej stan zdrowotny poprawił się na tyle, że mogliśmy pozwolić sobie na operację, która ukazała że pod zrostami tkanek jest zdrowa gałka oczna i dała Jòlin szansę na naprawdę dobry wzrok! Bardzo się ucieszyliśmy, ale niestety po powrocie z operacji jej samopoczucie ewidentnie się pogorszyło. Nie od razu, dlatego też prawie to przegapiłam, ale kitku posmutniała, kolejnego dnia nie miała już apetytu żeby następnego przestać jeść już zupełnie i zacząć się izolować. Szybka reakcja ze strony naszej oraz znakomitego weterynarza skierowała nas na ten tor, na który mieliśmy nadzieję nie wracać. Wiemy natomiast, że da się z tą chorobą wygrać: że koty mogą zdrowieć, że mogą mieć jeszcze przed sobą normalne, szczęśliwe życia! Z tego powodu, ale także ze zwykłej przyzwoitości i potrzeby niesienia pomocy zdecydowaliśmy natychmiast ratować ją i podjęliśmy terapię. Po raptem niecałym tygodniu już widać, że Jòlin ZDROWIEJE.

 Oczywiście, że trochę boje się tak mówić żeby nie zapeszac, ale pamiętam jak Sheri poczuła się lepiej dopiero po ok 2 tygodniach leczenia, nie spodziewałam się szybszych efektów i w tym przypadku, ale wygląda na to, i wskazują na to również wyniki Jòlin, że choroba nie zdążyła się rozkręcić na tyle, żeby z naszego pięknego balonika uszło trochę helu, żeby przebił się o gałązkę. Wracamy z tego lasu i wracamy razem. I, niestety, choć niechętnie to jednak potrzebuję poprosić was o pomoc: jeśli kochacie jakieś stworzenie, jeśli nie chcecie godzić się na tak bezsensowna stratę, nie chcecie oglądać więcej smutku i cierpienia: z całego serca was zachęcam żeby w tym tygodniu zaoszczędzić piątkę na kolejnym pączku, a zrobić słodki prezent dla Jòlin 💚 leków 'na start' wystarczy nam jeszcze na kilka dni i bardzo bym chciała móc pozwolić sobie na zakup kolejnych dawek, dla niej oczywiście 💖 więc, na Tłusty czwartek dla was, i na resztę życia dla Jolin: na zdrowie 🥂