Powrót Mamy do samodzielności

Witajcie, jestem Paulina, córka Magdaleny, dla której utworzyłam tę zbiórkę.

11 września 2019r. - dzień w którym wszystko się zmieniło.

Dzień jak co dzień... zdawałoby się spokojny, zwyczajny dzień jakich wiele, mama wróciła z pracy i odpoczywała. Nikt nie mógł przewidzieć, że stanie się coś złego. 

Późnym wieczorem rozmawiałam z mamą przez telefon, powiedziała, że zaraz zadzwoni, ponieważ bardzo źle się czuje... Po 5 minutach oddzwoniłam i usłyszałam -"mam straszny ucisk w głowie, chyba umieram' nagle cisza... Sparaliżowało mnie, dzieliło nas 180km.  Zadzwoniłam do rodziny, mój brat przyjechał po 10 minutach, mama przytomna,  ale nie do końca świadoma co się dzieje. Przyjechała karetka i natychmiast zabrała ją do szpitala...

Okazało się, że mama ma DWA tętniaki mózgu, a przyczyną wspomnianych objawów było nagłe pęknięcie jednego z nich. Ta wiadomość wstrząsnęła całą rodziną, nikt się tego nie spodziewał.
Niestety bardzo często do momentu pęknięcia ściany i wylania się krwi do otaczających tkanek, tętniak nie daje żadnych objawów. Tak też było w przypadku mojej Mamy.

Następnego dnia odbyła się operacja, która trwała prawie 9 godzin.
To było najgorsze 9 godzin w moim życiu. Szpital, długie godziny oczekiwania na jakiekolwiek wieści, płacz, paraliżujący strach i modlitwa o życie.

Udało się, operacja przebiegła pomyślnie. Po dwóch tygodniach spędzonych na oddziale intensywnej terapii, stan zdrowia zaczął się poprawiać. Mama została wybudzona ze śpiączki, nie mówiła nic i przez 2 tygodnie nie chodziła.
Gdy tylko było to możliwe zabraliśmy Mamę do domu, gdzie kontynuowaliśmy walkę. Najdrobniejsze ruchy sprawiały, że stawaliśmy się jeszcze silniejsi. Mama okazała się niesamowicie upartą i silną kobietą. Pokonując wiele przeciwności udowodniła, że niemożliwe staje się możliwe. Trzeba tylko walczyć, nie poddawać się i wierzyć.

Niestety jednak choroba spowodowała zaburzenia świadomości, pamięci i logicznego myślenia. Mama ma afazję mowy, uczy się mówić i pisać, wielu rzeczy nie rozumie. Już nigdy nie będzie mogła wrócić do pracy i do pełnej sprawności. Jest w złym stanie psychicznym i potrzebuje stałej opieki.

Teraz największym marzeniem Mamy jest powrót do samodzielności, do czego potrzebna jest dalsza rehabilitacja. Niestety koszty takowej są wysokie i nas przerosły...

Dlatego zwracam się do Państwa, bo tylko dzięki Wam, być może Mama będzie mogła znów cieszyć się pełnią życia i dzielić się swoją radością z innymi.

Z góry dziękuję w imieniu Mamy i całej rodziny.

Paulina