Wsparcie w powrocie do zdrowia

To nasza rodzina  jeszcze 6 miesięcy temu .. 

6 miesięcy temu wszystko się zmieniło.  

29 września mój mąż przeszedł operację usunięcia jelita grubego i odbytnicy. Wierzyliśmy, że to początek drogi do poprawy. Po trzech miesiącach hospitalizacji wrócił do domu – na zaledwie tydzień. 18 grudnia doszło do niedrożności jelit i wstrząsu septycznego. Tamten poranek na zawsze zostanie w mojej pamięci. Lekarze walczyli o jego życie, a ja nie wiedziałam, czy jeszcze kiedykolwiek usłyszę jego głos.

Od tamtej pory nasza rzeczywistość to kolejne oddziały, zabiegi, ropnie w jamie brzusznej i pod żebrami, silne antybiotyki, żywienie pozajelitowe i nieustanna walka organizmu, który jest skrajnie wyczerpany. Jelito jest obecnie w remisji, ale ciało i psychika potrzebują czasu, by wrócić do równowagi. Mąż wciąż nie może normalnie funkcjonować ani pracować. Nasze życie zatrzymało się we wrześniu i do dziś nie wróciło na swoje miejsce.

Najtrudniejsze są chwile, gdy nasze dziecko pyta, kiedy tata wróci do domu na dobre. Najtrudniejsze jest poczucie bezradności, gdy patrzę, jak silny kiedyś człowiek walczy o każdy kolejny dzień bez bólu.

Zbieramy środki, by móc spokojnie przejść przez ten czas leczenia i rekonwalescencji – by zapewnić mu dalszą opiekę, specjalistyczne wsparcie, rehabilitację i bezpieczeństwo naszej rodzinie, dopóki nie odzyska sił. Każda pomoc daje nam nie tylko realne wsparcie, ale też nadzieję. A tej nadziei naprawdę teraz potrzebujemy.

Z całego serca dziękujemy za każdą formę wsparcia i za każde dobre słowo. To dla nas więcej, niż można sobie wyobrazić.