Cisza potrzebuje pomocy.

Są ludzie, którzy toną... i nawet nie krzykną. Nie dlatego, że dramatyzują. Dlatego, że nauczyli się, że mają radzić sobie sami. Myślą, że proszenie to wstyd. Pomoc= słabość. Więc milczą. Na zewnątrz "ogarnięci". W środku zmęczeni, przeciążeni, często na granicy.     I właśnie do nich najtrudniej dotrzeć. Bo oni nigdy nie podniosą ręki.

W szkołach to dzieje się codziennie. Hejt, nękanie, wykluczenie, cisza. 

- ból, którego nie widać

- uczeń, który mówi "wszystko ok"- a ledwo się trzyma

- uczeń, który milczy, bo już raz usłyszał, że przesadza

- uczeń, który nie poprosi o pomoc- nawet kiedy naprawdę jej potrzebuje

Coraz częściej również nauczyciele zmagają się z ogromną presją, wypaleniem czy mobbingiem. I oni też milczą. Bo "powinni dawać radę".

To dla mnie trudna lekcja pokory, bo wiem jak łatwo jest nie zauważyć, nie usłyszeć tej ciszy, zignorować sygnały. I wiem, jak głęboko zostaje w człowieku pytanie: czy mogłam/ mogłem zrobić coś więcej? Lepiej? Wcześniej? Tego nie wie nikt. Ale teraz można zrobić wszystko, aby zadziałać. 

Ta zbiórka jest dla całej społeczności szkolnej, dla osób, które nie powiedzą, że sobie nie radzą, które czują się z tym osamotnione i boją się oceny. Chcemy stworzyć konkretne wsparcie:

- działania edukacyjne w szkołach (dla uczniów, nauczycieli i rodziców)

- warsztaty przełamujące lęk przed proszeniem o pomoc

- materiały edukacyjne, które uczą że to nie wstyd tylko umiejętność

- bezpieczną, anonimową przestrzeń "pierwszego kroku"

- dostęp do realnego wsparcia psychologicznego

Bo prawda jest brutalna: ludzie "nie pękają" bo nie mają pomocy- łamią się, bo po nią nie sięgają. Twoje wsparcie może to zmienić. Może sprawić, że ktoś pierwszy raz :

- przyzna, że nie daje rady

- przestanie udawać, że wszystko jest ok

- poprosi o pomoc, zanim będzie za późno.

Dzięki Tobie możemy zareagować wcześniej.

Wesprzyj akcję. Jeśli możesz- wpłać cokolwiek. Jeśli nie możesz- udostępnij. Jedno kliknięcie może dotrzeć do kogoś, kto może więcej.

Dziękuję.