Proszę, bo bardzo się boję

Kochani,

mam na imię Dagmara Górniewicz, mam 46 lat.

Długo zastanawiałam się, czy powinnam prosić o pomoc. To nie jest dla mnie łatwe. Zawsze starałam się radzić sobie sama. Dziś jednak czuję, że bez wsparcia nie dam rady.

Od kilku miesięcy żyję w ciągłym strachu i niepewności. Wykryto u mnie torbiel na lewym jajniku (4,5 cm), torbiel na ogonie trzustki (4 cm) oraz zmianę na wątrobie, która nadal nie jest jednoznacznie zdiagnozowana.

Mam już za sobą tomografię komputerową, pięć badań USG, badania markerów nowotworowych, konsultację u onkologa ginekologa w Rzeszowie oraz wizytę u chirurga onkologa w Tarnobrzegu. Przede mną rezonans magnetyczny i kolejne specjalistyczne wizyty.

Każde badanie to ogromny stres. Każdy telefon z przychodni sprawia, że serce zaczyna bić szybciej. Boję się tego, co usłyszę. Boję się o swoją przyszłość.

Od 2007 roku zmagam się z depresją lękową. Nauczyłam się z nią żyć, ale obecna sytuacja sprawiła, że lęk wrócił ze zdwojoną siłą. Są dni, kiedy trudno mi wstać z łóżka. Są noce, kiedy nie śpię, myśląc o tym, co będzie dalej.

Nie jestem teraz w stanie podjąć pracy. Koszty prywatnych badań, wizyt i leków przekraczają moje możliwości. A w tej sytuacji czas ma ogromne znaczenie – nie mogę czekać miesiącami na kolejne terminy.

Ta zbiórka to dla mnie nie tylko pomoc finansowa. To poczucie, że nie jestem w tym sama.

Że ktoś trzyma za mnie kciuki.

Że ktoś wierzy, że jeszcze będzie dobrze.

Zbieram środki na dalszą diagnostykę, rezonans, konsultacje specjalistyczne, ewentualne leczenie oraz wsparcie psychiatryczne.

Jeśli możesz – proszę, pomóż.

Jeśli nie możesz – udostępnij.

Każdy gest ma dla mnie ogromne znaczenie.

Dziękuję z całego serca za wsparcie, dobre słowo i obecność.

Dagmara

Dobro Wraca ❤️