W szponach autyzmu

Witam! 

Nawet nie wiem od czego zacząć.. chyba wypadałoby się przedstawić. Mam na imie Klaudia i jestem mamą 2,5 letniego Filipka

Nigdy w życiu nie pomyślałam, że bede zmuszona do załozenia zbiórki. No cóż, stało się. Pora schować dume do kieszeni i spojrzeć prawdzie w oczy. 

Przedstawiam Wam Filipka. W kwietniu skonczył 2 latka. Od 7 miesiaca zycia byliśmy ciągle w rozjazdach. Neurolodzy, psycholodzy,  psychiatrzy. Kazdy patrzył na nas ze smiechem w oczach, gdy mówiliśmy ze z Filipkiem jest coś nie tak. Jestem jego mamą. Ja to po prostu czulam. No i w koncu po takim czasie mamy diagnoze. Autyzm i skrajne opóźnienie w rozwoju. Filipek nie mówi. Nie rozumie otaczającego go swiata. Jest zamkniety w swojej glowie ze swoimi myślami. Z samym sobą. Nie bawi sie z dziecmi. Nie lubi nowosci. Boi sie glosnych dzwiekow nowych ludzi i otoczenia. Robi sobie krzywde slyszac nowe dzwieki, ktore są dla niego w za wysokiej tonacji badz w sytuacjach kryzysowych. Nie rozumie niebezpieczenstwa. 

Jestem sama z synkiem. Niestety z marnej pensji ciezko oplacic wszystkie wyjazdy turnusy i terapie. Czekamy na decyzje i date komisji lekarskiej o przyznanie stopnia niepełnosprawności dla Filipka. 

Wiem, ze w cieniu wszystkich zbiorek dzieci walczacych o zycie mamy marne szanse na uzyskanie pomocy. Wierze w dobroć serca ludzi. 

Walczymy razem o lepsze jutro dla Filipka. Z góry dziekuje za kazda najmniejsza wplate i za udostepnienie. To dla nas bardzo duzo znaczy

                                                  ~MAMA