Pomoż się nam nie utopić

Mam na imię Kasia. Wciąż waham się czy tu napisać. Każdy wydaje mi się bardziej potrzebujący ode mnie. Ja na własne życzenie ( choć może bardziej tu pasuje , ze z wiary, że szybko mi sie  poukłada) wpakowałam sie w kłopoty. Mam trójkę dzieci , dwoje adoptowałam gdy były malutkie i schorowane a później los mi to wynagrodził i urodziłam kolejne. To przekonało mnie, ze dobro zostaje oddane. Staram sie być dobrym człowiekiem , nie wiem dlaczego teraz tak sie podziało, może to za jakieś błedy z lat młodzieńczych ( jak każdy troche ich popełniłam, może wiecej niż inni ). Mam cudowne dzieci i dla nich chciałabym sie wyplatac z kłopotów.  Zaczeło sie gdy zlikwidowali firme w której pracowałam,  znalazłam coś od razu ale to były juz duzo mniejsze pieniążki. Tak zaczełam pozyczac by spłacić zobowiązania, kilka lat byłam mistrzem kombinacji. Pogłebiło sie gdy zchorowałam , nie mogłam juz tyle pracowac. Cały czas udawało mi sie łatac wszystko ale przez to wpadłam w spirale chwilówek. Wstydze sie tego , tak sie maskuje , ze nikt sie nic nie domysla, robie wszystko by dzieci niczego nie odczuły. Stres mnie dobija, serce nie wytrzymuje ale uśmiecham sie do wszystkich i wszystkim dobrze życze. Głupio zrobiłam . Wciąż jeszcze udaje mi sie to lepić ale juz wiem , ze sie bardziej nie da. Jeśli nie spłace tych chwilówek to bedzie koniec.Wszystkie możliwości kolejnych by spłacić poprzednie sie wyczerpały.  Bez nich sobie poradze, bo te które mam na raty dam rade płacić. Pożyczyłam kiedys pewną kwote ale źle to przeliczyłam i udało mi sie tylko przesunąć tą katastrofę o rok. Pracuje, dorabiam gdzie sie da. Szukam rozwiązań. Kiedyś pomogłaby mi siostra ale od kilku lat jej firma straciła swoją pozycję i po prostu nie ma a ja nie chce nawet powiedzieć jej , jakie mam kłopoty. Mam jeden starszy samochód, który bede musiala sprzedac ale za niego dostane grosze . Boje się ,że ktoś sie zorientuje. To taka ogromna porażka. Jestem wdzięczna za kazdą pomoc.