Walka o każdą godzinę

Mam na imię Edyta, mam 41 lat i jestem mężatką. Mieszkam z mężem Januszem w małym miasteczku nie daleko Krakowa. Będąc zdrową osobą  nigdy nie prosiłam nie korzystałam z żadnych fundacji czy zbiórek, wręcz sama czasem jakąś wsparłam. Lecz teraz kiedy jestem sama chora, jestem właśnie tu prosząc o pomoc.  

Do niedawna prowadziłam normalne, spokojne życie zajmowałam się domem ogrodem praca codzienna. Uwielbialiśmy z mężem spędzać czas na długich leśnych i górskich wycieczkach. Korzystaliśmy z każdej wolnej chwili każdego momentu życia, ciesząc się wspólnie.

Aż pewnego razu moje życie zmieniło siew koszmar, w momencie gdy dowiedziałam się że mam nowotwór, guza szyjki macicy, świat mi się wtedy zawalił. Czułam ogromny strach bezsilność poczucie niesprawiedliwości. Tym bardziej że rak już zabrał mi rodziców-oboje byli chorzy na nowotwory każdy na inny typ. Lecz postanowiłam że nie poddam się tak łatwo że będę walczyć do końca, bo mam dla kogo żyć .

W obecnej sytuacji nie mogę podjąć żadnej pracy, utrzymujemy się z męża wypłaty, lecz dojazdy konsultacje dalsza diagnostyka i badania to duży koszt jak dla nas.

Marzę by powrócić do pełnej sprawności, by pokonać tego raka by móc się w pełni cieszyć z najdrobniejszych rzeczy, gdzie teraz to mi się nie udaje w żaden sposób.

Wieże że ludzi dobrej woli jest dużo że okażecie serca i pomożecie mi wrócić do zdrowia.

Dziękuję za każdą wpłaconą złotówkę.

Proszę udostępniajcie, pomóżcie w zbiórce i udostępniajcie gdzie się da.