uśmiech, którego nie miałam

Mam prawie pięćdziesiąt lat i przez całe życie wstydziłam się swojego uśmiechu.
Krzywo rosnące zęby były echem braku opieki stomatologicznej i ortodontycznej w dzieciństwie. Nigdy nie zapomnę słów mojej mamy, która powtarzała, że to moja wina. Ten ciężar niosłam przez dekady - unikając zdjęć, rozmów twarzą w twarz, a nawet własnego odbicia w lustrze. Zbyt długo wierzyłam, że prosty uśmiech to nieosiągalny przywilej, a nie moje prawo.
Kiedy sama zostałam mamą, obiecałam sobie, że moje dzieci będą miały to, czego mi odmówiono - zdrowe, piękne uśmiechy. Zadbałam o to. Ale moje pragnienie, choć wciąż żywe, zawsze przegrywało z codziennością. Pierwszeństwo miały pilniejsze sprawy: remont mieszkania, awaria auta, raty kredytu czy bieżące rachunki. Lista pilnych wydatków zdawała się nie mieć końca.

W końcu nadszedł moment, w którym uznałam: czas na mnie. Moja sytuacja zawodowa i finansowa była stabilna, a nic nie zapowiadało nagłego załamania tej równowagi. Odważyłam się na pierwszą wizytę i rozpoczęłam proces leczenia aparatem stałym, ufając, że tym razem doprowadzę sprawę do końca.
To był symbol nowego początku - po raz pierwszy naprawdę uwierzyłam, że mogę mieć prosty, piękny uśmiech.

Niestety, rzeczywistość brutalnie mnie zweryfikowała. Straciłam pracę. I tak jak moje życie nagle wyhamowało, tak i mój proces leczenia może stanąć w miejscu. Zostałam bez środków na kontynuację wizyt, dlatego wciąż intensywnie szukam nowego zatrudnienia. Niestety, znalezienie pracy w moim wieku stało się ogromnym wyzwaniem. Moje codzienne poszukiwania to nieustanne napotykanie tej samej, sztywnej bariery  - ofert skierowanych niemal wyłącznie do osób przed trzydziestką. Sformułowania o „młodym, elastycznym zespole” sprawiają, że moje doświadczenie i pełne zaangażowanie zostają z góry odrzucone. Czuję ogromny smutek, widząc, jak mój potencjał staje się niewidzialny tylko dlatego, że nie mieszczę się w sztywnych ramach metryki

Nie chcę się jednak poddać.
Zostało mi jeszcze 7 miesięcy leczenia i 2 lata tzw. okresu retencyjnego.
To koszt ok. 5000 zł, którego dziś nie jestem w stanie pokryć.

Nie szukam sposobu na zatrzymanie czasu ani drastycznych zmian w swoim wyglądzie. Moim jedynym marzeniem jest odzyskanie swobody, by móc uśmiechnąć się szczerze i bez cienia skrępowania.

Każda złotówka, którą przekażesz, przybliży mnie do spełnienia tego marzenia.
Z Twoją pomocą będę mogła dokończyć leczenie i  po raz pierwszy w życiu  uśmiechać się z radością i pewnością siebie.

Dziękuję z całego serca za każdą pomoc, udostępnienie i dobre słowo 🩶

Na zdjęciu widzisz mój plan leczenia i kosztorys - chcę być wobec Ciebie w pełni transparentna.