Wesprzyj moje leczenie.

Witam serdecznie wszystkich ludzi o dobrym sercu i dużej empatii. Zbiórkę którą właśnie rozpoczynam pragnę przeznaczyć na bardzo drogie leczenie związane z  chorobą a dokładniej chorobami mojej żony Małgorzaty. Jeśli możesz proszę zapoznaj się z jej historią.

Cześć wszystkim, mam na imię Gosia. Mam 49 lat, mieszkam w gminie Kościelec w powiecie kolskim.Jestem osobą niepełnosprawną z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności oraz orzeczoną niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Moje życie to pasmo chorób i wypadków. Sama często zastanawiam się dlaczego to właśnie mnie spotyka to wszystko.

W wieku czterech lat straciłam lewe oko, a potem poleciało jak po taśmie. W roku 2019 uległam poważnemu wypadkowi w wyniku którego straciłam trzy palce stopy oraz miałam poważny uraz twarzoczaszki. Tylko dzięki ciężkiej pracy wybitnych specjalistów ortopedów, laryngologów oraz chirurgów plastycznych wyglądam dziś jak wyglądam.

W międzyczasie zmarł jeden z dwóch moich synów bo odbiło się tragicznie na mojej psychice czego skutkiem jest leczona do chwili obecnej depresja.Tylko dzięki pomocy mojego męża Arkadiusza jestem w stanie w miarę normalnie funkcjonować. 

Od dobrych dwóch lat poruszam się tylko i wyłącznie przy pomocy wózka inwalidzkiego. Pomimo mojego młodego wieku dopadła mnie podstępna choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa oraz stawów biodrowych ( czwarty najpoważniejszy stopień zwyrodnienia ). Po wielu konsultacjach , dwóch operacjach kręgosłupa znany lekarz z Poznania stwierdził że nie widzi już podstaw do dalszego leczenia. Natomiast bioder ze względu na wiele chorób współistniejących nie da się zoperować . Po prostu po wykonaniu podstawowych badań i wyników jestem za każdym razem automatycznie odrzucana. Więc moja przyszłość nie maluje się w różowych kolorach. Ze względu na chorobę autoimmunologiczną oraz chorobę Hashimoto operacja ze względu na duże ryzyko zgonu nie zostanie przeprowadzona.

Gro dochodów mojej rodziny pochłaniają kosztowne leki przeciwbólowe na bazie opioidów oraz susz medyczny. Są dni że ból jest tak potworny że tylko leki pozwalają mi to przetrwać. Duża w tym zasługa Poradni Leczenia Bólu przy Szpitalu Powiatowym w Kole.

Rokowania nie są więc pomyślne dla mnie , a wózek inwalidzki i perspektywa drogich leków do końca życia to realnie kształtująca się przyszłość.

DLA MNIE LICZY SIĘ KAŻDA WPŁACONA ZŁOTÓWKA CZYLI ZŁOTÓWKA KTÓRA KTÓRA RATUJE MOJE ZDROWIE I ŻYCIE ORAZ POMAGA W MIARĘ NORMALNIE FUNKCJONOWAĆ.

Z GÓRY DZIĘKUJĘ WSZYSTKIM DARCZYŃCOM ZA DOKONANE WPŁATY, POZDRAWIAM SERDECZNIE .

ŻYCZĘ WSZYSTKIM DUŻO ZDROWIA, OPTYMIZMU I MIŁOŚCI.

Małgosia.