Powiedz Im że to KONIEC

Czy ktoś wie, jak powiedzieć 50 psom i 60 kotom, że na ten moment brakuje pieniędzy na ich dalsze życie?

Bo ja naprawdę nie wiem.

Ja — Iwona, ta sama, która zawsze mówiła, że nie ma rzeczy niemożliwych, że jakoś dam radę i że będę walczyć do końca — dziś mówię coś, czego nie mówiłam od bardzo dawna:

jestem bezradna.

Brakuje pieniędzy na karmę.

Brakuje pieniędzy na leczenie.

Brakuje pieniędzy na opłaty, bez których Chata nie przetrwa.

Nie za tydzień.

Nie za chwilę.

Teraz.

Mam też pilne operacje, za które mogę zapłacić tylko gotówką.

Lejdi trzeba wyciąć guza.

Pierniczek ma guza na listwie mlecznej i dalsze czekanie może odebrać mu szansę na życie.

I dziś naprawdę nie wiem już, co robić dalej.

W Chacie żyje 50 psów i 60 kotów.

I to nie są łatwe zwierzęta.

To są przede wszystkim olbrzymie psy, w większości molosy.

Psy odebrane z piekła.

Psy po traumach.

Zwierzęta chore

Zwierzęta wymagające opieki tak jak Grej po ciężkiej operacji 

Psy, których większość ludzi zwyczajnie się boi.

To nie są małe, słodkie psy do przytulania, które każdy chętnie zabierze do domu.

To są zwierzęta, z którymi mało kto potrafi pracować.

Zwierzęta, które potrzebują doświadczenia, siły, spokoju i codziennej odpowiedzialności.

Obok nich żyje tu także 60 kotów — starych, chorych, po przejściach, takich, które dla innych były już tylko problemem.

I właśnie dlatego trafiły tutaj.

Bo dla nich nie było żadnego innego miejsca na świecie.

Jeśli Chata upadnie, te zwierzęta nie stracą luksusu.

Stracą jedzenie.

Stracą leczenie.

Stracą jedyne miejsce, które dało im życie po piekle.

A prawda jest brutalna: mało kto będzie w stanie przejąć takie psy i takie koty.

Mało kto będzie umiał dać im to, co mają tutaj.

Mało kto w ogóle odważy się spróbować.

Możesz pomóc konkretnie:

-192 zł – 1 worek Taste of the Wild

-155 zł – 1 worek Eukanuba Gastro

-179 zł – 1 worek Royal Canin Gastrointestinal dla kota

Sama karma dla zwierząt w Chacie to dziś około 24–25 tysięcy złotych miesięcznie.

I to jest tylko jedzenie.

Bez leczenia.

Bez operacji.

Bez opłat.

Bez ratowania kolejnych istnień.

To nie jest pomoc na luksus.

To jest pomoc, żeby żyły.

One już wiedzą, czym jest głód.

One już wiedzą, czym jest strach.

One już wiedzą, czym jest życie bez domu.

Nie pozwólmy, żeby musiały przeżyć to znowu.