Nowy chwyt. Przyszłość w rękach!

Nazywam się Kamil Stelmaszczyk, mam 53 lata. Od lat młodzieńczych wiedziałem, że chcę zostać fizykiem — to przekonanie narodziło się jeszcze w IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie i prowadzi mnie niezmiennie przez całe życie. Z czasem udało mi się zrealizować te marzenia: doktorat na Uniwersytecie Warszawskim, prestiżowe stypendium Fundacji Alexandra von Humboldta, habilitacja i lata pracy w topowych ośrodkach naukowych w Polsce i Niemczech. Obecnie jestem profesorem w Instytucie Wysokich Ciśnień PAN. Ale nauka to tylko część mojego świata. 

Druga — ważniejsza — to moje dzieci - fundament mojego życia. 
Jestem ojcem dwojga młodych ludzi, z których jestem nieskończenie dumny:

– moja córka ma 21 lat i jest już na drodze własnych studiów i dorosłych wyborów,

– mój syn ma 18 lat, stoi u progu dorosłości i przygotowuje się do matury.

To inteligentni, wrażliwi i mądrzy młodzi ludzie, którym od zawsze starałem się pokazać, że warto podążać za pasją, ciężko pracować i nie bać się marzyć. Zawsze byłem dla nich wsparciem – pomocą w nauce, rozmową, obecnością w codziennych sprawach. Chcę móc to robić dalej, tak zwyczajnie: przygotować im posiłek, podpisać dokument, pomóc w przeprowadzce, napisać do nich wiadomość. Chcę, by widzieli we mnie nie osobę wymagającą opieki, lecz ojca, który nadal potrafi ich wspierać.

Wypadek, który odebrał mi sprawność.

W kwietniu 2025 roku uległem ciężkiemu wypadkowi komunikacyjnemu. Moje ręce zostały zmiażdżone, a lekarze musieli amputować je powyżej łokci. Straciłem możliwość wykonywania najprostszych czynności — jedzenia, pisania, ubierania się, pracy przy komputerze.

Dla naukowca to nie tylko potworny cios fizyczny, lecz także zawodowy i psychiczny.

Dla ojca — to poczucie bezsilności wobec potrzeb własnych dzieci.

Szansa na normalne życie – bioniczne protezy rąk.

Nowoczesne protezy bioniczne, dostępne głównie w USA, pozwalają odzyskać dużą część funkcji rąk. Odbierają sygnały mięśniowe i umożliwiają precyzyjne ruchy: chwytanie, pisanie, operowanie narzędziami, a nawet wykonywanie złożonych czynności. Dają realną szansę na powrót do pracy badawczej, samodzielności i życia rodzinnego.

Niestety koszt jednej protezy to kilkaset tysięcy dolarów, a potrzebuję dwóch. To kwoty niemożliwe do udźwignięcia bez pomocy.

Wycena obu protez to 875 390,00 zł brutto

Proszę o pomoc — o szansę na odzyskanie niezależności, pracy i roli, jaką pełniłem w mojej rodzinie.  Każda wpłata, każda udostępniona informacja, każdy gest życzliwości przybliża mnie do momentu, w którym znów będę mógł:

– przytulić moje dzieci,

– pomóc im w życiowych wyborach

– napisać artykuł naukowy,

– być samodzielny i nikogo nie obciążać swoją osobą

Z całego serca dziękuję za każdą formę wsparcia.

____________________________________________________________________________

Help Me Return to Life – I need advanced bionic prosthetic arms

My name is Kamil Stelmaszczyk, and I am 53 years old. Since my high school years at Klementyna Hoffmanowa High School in Warsaw, I knew I wanted to become a physicist. That conviction guided me throughout my entire life. Over the years, I fulfilled that dream: I completed my PhD at the University of Warsaw, received the prestigious Alexander von Humboldt Foundation fellowship, earned my habilitation, and worked at leading research institutions in Poland and Germany. I currently serve as a professor at the Institute of High Pressure Physics of the Polish Academy of Sciences.

But science is only part of my world. The other—far more important—is my family.

My children  – the foundation of my life

I am the father of two wonderful young adults, of whom I am immensely proud:

– my daughter is 21, already forging her own academic and life path,

– my son is 18, preparing for his final exams and the beginning of adulthood.

They are bright, thoughtful, kind young people. I have always tried to show them that passion, perseverance, and integrity matter. I have always been their support—helping with studies, talking about life, simply being present. I want to continue being that person: someone who can cook for them, sign forms, help them move, send them a message, encourage them when they struggle. I want them to see in me not someone who requires care, but a father who can still support them.

The Accident that changed everything

In April 2025, I was involved in a severe traffic accident. My arms were crushed, and both had to be amputated above the elbows. Overnight, I lost the ability to perform even the simplest tasks: eating, writing, dressing, typing on a computer.

For a scientist, it is not just a physical tragedy—it is a professional and emotional one.

For a father, it means helplessness in the face of his children’s needs.

A chance for a normal life – Bionic Prosthetic Arms

Advanced bionic prostheses, available mainly in the United States, offer the possibility of regaining significant hand function. They respond to muscle signals and allow for precise movements: gripping objects, typing, operating tools, even performing complex tasks. They offer a real chance to return to research work, independence, and everyday family life.

Unfortunately, the cost of a single prosthetic arm is several hundred thousand USD, and I need two. These sums are impossible to cover without help.

The total cost of both prostheses is PLN 875,390.00 gross.

I am asking for your support.

I am asking for your help—for the chance to regain independence, to return to my work, and to reclaim my role within my family.

Every contribution, every shared link, every gesture of kindness brings me closer to being able to:

–  embrace my children again,

–  guide them in their life decisions,

 – write scientific papers,

–  be independent and don't be a burden to anyone.

From the bottom of my heart, thank you for any form of support.