Proszę pomóż mi w tej sytuacji

Hej, mam 39 lat, i zwracam się z ogromną prośbą o pomoc. Jestem sama, no może nie całkiem, bo mam obok siebie córkę, już nastolatkę, którą kocham nad życie. Wychowuję ją sama od drugiego roku życia, bo jej ojciec nie był gotowy na rodzicielstwo tak to pozwolę sobie ująć.  

Od jakiegoś czasu nasze życie to ciągle pasmo problemów i zmagań. Od zawsze starałam się być tą silną, niezależną osobą ale uwierzcie lub nie, życie ma swój scenariusz dla mnie. 

W tej chwili nie pracuję, jednak szukam pracy gdzie się da, jestem zarejestrowana w PUP. Niedawno pracowałam w małym sklepiku - po dwóch tygodniach pani kierownik wypowiedziała magiczne słowa "pani już dziękujemy" i znowu zostałam bez pracy, na lodzie. Ale staram się zawsze wstać i walczyć dalej. Nie poddaję się ale w tej chwili potrzebuję pomocy. Na chwilę obecną jestem bez środków do życia. Nie mam z czego zapłacić bieżących rachunków, przechodzę przez piekło. 

Ale o co się tak dokładnie rozchodzi? Już wyjaśniam. 

Mieszkamy w mieszkaniu trzypokojowym należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej. Czynszu nie płacę od lipca, bo nie mam z czego. Mieszkanie to musimy opuścić, bo nie jest moje, wchodzi tu całe postępowanie spadkowe, ponieważ właściciel tego mieszkania czyli mój tata odszedł w lipcu tego roku, mama prawie 20 lat temu i jedyną opcją jest oddanie tego mieszkania Spółdzielni i odzyskanie z tego tytułu wkładu mieszkaniowego, który zostanie podzielony między mnie i moje rodzeństwo, tylko że ja muszę mieć to zaplecze w postaci jakiegoś lokum na czas aż mieszkanie zostanie sprzedane. Bo gdy już po wszystkich formalnościach przyjdzie rzeczoznawca aby wycenić mieszkanie, to ja wraz z córką muszę mieć inne lokum aby mieszkanie to było gotowe do oddania. Puste i bez lokatorów. I to są koszty, na które mnie nie stać, mieszkania na wynajem są bardzo drogie a nikt z rodziny nie ma gdzie nas przyjąć. Czas nas goni, bo na załatwienie tego mamy pół roku. Sprawa od stycznia będzie wprawiona w ruch w Spółdzielni. 

Nie mam nikogo, kogo mogłabym prosić o pomoc, z rodziną nie rozmawiam od lat. MOPS mi pomaga ale wiadomo jakie to są kwoty, bardzo się cieszę z tej pomocy ale to tylko kropla w morzu potrzeb. 

Proszę o wsparcie finansowe, błagam o każdą złotówkę. Opisałam wszystko zgodnie z prawdą, nie chcę nikogo oszukiwać, to nie leży w mojej naturze. Ja zawsze byłam tą co pomaga i wyciąga pomocną dłoń. Teraz sama potrzebuję pomocy. 

Tak więc, jeśli masz taką ochotę, proszę pomóż. Wierzę w to, że dobro wraca. 

Dziękuję za każdą złotówkę ❤