MACIEJ O
🔔 WIĘZIEŃ WE WŁASNYM DOMU. POMÓŻ MI OTWORZYĆ DRZWI DO WOLNOŚCI! 🔔
Nazywam się Maciej Osiński i każdego dnia toczę walkę, której nie widać na pierwszy rzut oka, a która odbiera mi wszystko, co kochałem. Ataksja rdzeniowo-móżdżkowa (SCA) to bezlitosny złodziej. Ukradła mi pewny krok, wyraźną mowę i samodzielność. Dziś moje własne ciało stało się moim więzieniem.
Piszę do Państwa, bo dotarłem do ściany, której sam nie przebiję. Moja codzienność to cztery ściany i schody, które stały się barierą nie do przejścia. Chcę tylko jednego – móc wyjść na słońce, poczuć wiatr na twarzy i nie być ciężarem dla moich najbliższych.
Na co zbieram? (Moje być albo nie być)
Aby moje życie znów przypominało życie, a nie tylko wegetację, potrzebuję narzędzi do walki:
Budowa podjazdu dla wózka: To moje "okno na świat". Bez niego jestem uwięziony w domu, zależny od sił innych osób. Podjazd to dla mnie wolność i powrót do ludzi.
Specjalistyczny materac medyczny: Moje ciało boli po każdym dniu walki o równowagę. Odpowiedni materac to jedyna szansa na sen bez bólu i ochronę przed ranami, które niszczą organizm.
Nowoczesny wózek spacerowy: Stabilny, regulowany wózek pozwoli mi na bezpieczne wyjście z domu. Chcę znów móc patrzeć na świat z innej perspektywy niż łóżko.
Neurorehabilitacja i leczenie: To jedyny sposób, by spowolnić chorobę. Każda godzina z terapeutą to kupowanie czasu, zanim ataksja odbierze mi resztę sprawności.
Proszę, nie odwracaj wzroku...
Mieszkam w Drochtersen (Niemcy), gdzie każdego dnia wspiera mnie moja żona, Beata Osińska. To ona jest moim głosem, gdy mój zawodzi. Ale ona sama nie udźwignie tych kosztów.
Każda Państwa wpłata to dla mnie cegiełka do budowy mostu, który połączy mnie ze światem. Proszę o udostępnienie tej zbiórki, o każdą złotówkę czy euro. Pomóżcie mi zachować godność, póki jeszcze mam siłę walczyć.
Dziękuję za każdą iskierkę nadziei, którą mi dacie.
