Nie ma za co żyć

Witajcie, 

Jestem Monika, mam 23 lata, posiadam młodego kota, którego odratowałam kilka miesięcy temu. Do tej pory nigdy nie miałam problemu z pracą i pieniędzmi, zawsze udawało mi się coś znaleźć, by opłacić czynsz, kupić jedzenie i odłożyć na studia. Jednak obecnie, w dobie Covida zostałam zwolniona, ponieważ byłam drugą osobą zatrudnianą ostatnim razem w firmie. Zwolnili mnie i jedną koleżankę.

Wstyd mi prosić o pieniądze obcych ludzi, jeszcze bardziej prosić o to rodziców. Sami nie mają zbyt dobrej sytuacji finansowej, jednak mają stabilne zatrudnienie. Ja teraz pracowałam bardzo długo w hotelu, gdzie szef zredukował stanowiska i również się mnie pozbył.

Potrzebuję tylko trochę pieniędzy, by nie stresować się jak przeżyję kolejny miesiąc. Za sporą część pieniędzy odłożonych na studia opłaciłam dwa swoje czynsze i oczywiście jedzenie. Zawsze po wypłacie odkładałam średnio 200zł miesięcznie, teraz byłam zmuszona wyrzucić to wszystko na życie. Tych pieniędzy jest już mało. Nie zdążę znaleźć pracy i zarobić na czynsz za luty dodatkowo kupując jedzenie. Wciąż szukam jakiejkolwiek pracy, jednak na chwilę obecną nikt się do mnie nie odzywa z miejsc, gdzie złożyłam CV, codziennie staram się znaleźć nowe propozycje pracy i od razu składać CV. Jestem naprawdę w kropce.

Bardzo proszę o pomoc każdego, kto może mi pomóc. Jeżeli sami macie ciężkie sytuacje, nie zawracajcie sobie mną głowy. W dzisiejszych czasach wszyscy bardzo cierpimy, bardzo wielu z nas traci pracę z tygodnia na tydzień.

Kwota 4 000 zostanie przeznaczona na czynsz, 1800, pozostałe 2 200 będzie przekazane na życie, bardzo ubogo, by w razie kryzysu być w stanie opłacić marzec. Wierzę, że uda mi się znaleźć pracę, po prostu potrzebuję więcej czasu, co przekłada się na pieniądze.

Dziękuję wszystkim dobrym ludziom, którzy do tej pory mnie wsparli. Pozdrawiam was wszystkich i mam nadzieję, że nigdy sami w taką sytuację nigdy nie wpadniecie.