Misia. Turnusy rehabilitacyjne

Nazywam się Michalinka mam 6 latka i mózgowe porażenie dziecięce (diplegie spastyczną), która jest spowodowane wylewami dokomorowymi III i IV stopnia. Mam również wodogłowie, zastawkę komoro-otrzewnowa, złożoną wadę wzroku (zez porażenny, nadwzroczność, astygmatyzm, oczopląs),biodra zagrożone  zwichnięciem oraz złogi w pęcherzyku żółciowym. Sama nie chodzę i nie stoję bez podporu bo odrazu się przewracam.  Poruszam się za pomocą lasek rehabilitacyjnych  lub czworakując.

Z pomocą rodziców zrobię kilka kroczków za rączkę idąc na paluszkach. Potrzebuje ciągłej asysty drugiej osoby przy codziennych czynnościach taki jak zabawa, prób poruszana się, wizytach w toalecie i w każdej czynności dnia codziennego. Na spacerach jeżdżę w wózeczku a na palcach zabaw rodzice noszą mnie na rękach. 

Każdego dnia walczę o lepszą sprawność ruchową tak abym mogła funkcjonować jak moi rówieśnicy, sama chodzić i biegać. Moja codzienna rehabilitacja to wiele godzin spędzonych u rehabilitantów, specjalistów, oraz rehabilitacja domowa w sprzęcie medycznym.

Potrzebuje pilnego zabiegu jakim jest podanie do moich nóżek botoksu żeby mogły stabilnej chodzić i rozluźnić moje spastyczne mięśnie oraz intensywnej rehabilitacji i drogich turnusów rehabilitacyjnych których koszt na dzień dzisiejszy  Turnusy rehabilitacyjne pomogą mi ćwiczyć poruszanie się w pozycji pionowej,  usprawniać nóżki, ćwiczyć moje słabe mięśnie rąk i nie tylko oraz pracować jednocześnie na wielu płaszczyznach. Aby terapia przynosiła fajne efekty potrzebuje co najmniej 3 takich turnusów w roku.

 Mam również skompilowana wadę wzroku. Moje oczka nie widzą prawidłowo (jedno widzi tylko w 0.25 % prawidłowej ostrości widzenia). Dlatego też rodzice muszą zaklejać mi codziennie to lepiej widzące oczko, żeby ćwiczyło się to słabsze. Czeka mnie również operację oczek, gdy stan mojego słabszego oczka będzie w lepszej kondycji. 

Urodziłam się 17 maja 2019 roku w Lublinie w 26 tygodniu ciąży mojej mamy. Ważyłam zaledwie 980 gram i mierzyłam 38 cm. Dostałam 3 punkty w skali apgar. Od razu po urodzeniu zostałam zabrana przez lekarzy i personel medyczny w celu ratowania mojego życia. Miałam niewykształcone płucka i nie pracowały moje jelitka. Byłam również reanimowana. Od pierwszych chwil życia oddychał za mnie respirator. Towarzyszył mi on jeszcze bardzo długo w procesie szpitalnego leczenia. W trzeciej dobie życia wystąpił w mojej główce do komorowy wylew III stopnia. Jego wynikiem jest wodogłowie pokrwotoczne. Obwód mojej główki stale się powiększał i powiększał. Co bardzo martwiło moich rodziców i lekarzy. Podjęli oni decyzję o transporcie mnie do innego szpitala. Tam w pierwszym miesiącu mojego życia został wykonany skomplikowany zabieg wstawienia do mojej główki drenażu komorowo-otrzewnowego. Ma on na celu odprowadzanie płynu zbierającego się w mojej główce. W szpitalu spędziłam łącznie 2.5 miesiąca, z czego 2 miesiące w inkubatorze. Najpierw na Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej, a potem na Oddziale Patologii Noworodka. Do domu rodzice zabrali tuż przed planowanym terminem porodu. Teraz jestem pod stałą opieką lekarzy z poradni: neurologicznej, rehabilitacyjnej, ortopedycznej, neurologicznej, okulistycznej, kardiologicznej, chirurgicznej, audiologicznej, gastrologicznej, pediatrycznej oraz poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Bardzo dziękujemy za wszystkie wpłaty.

 😍😘♥️