Przygotowanie do zimy. Emerytką.

Dzień dobry. 

Przedstawiam moje dzieci: Kasia i Kuba. 

Jestem emerytką i samotną matką. 

Kuba ma41 lat. Od dzieciństwa jest chory. Jego Diagnoza to encefalopatia pod postacią nadpobudliwości psychoruchowej znacznego stopnia, upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, padaczka. Niestety bywa też agresywny. Opiekowałam się synem 40 lat. Teraz sama choruję, a Kuba jest w DPS. Na wszystkie święta i latem przyjeżdża do domu. 

Kasia zaczęła mieć problemy zdrowotne kilka lat temu. Objawiła się depresja nawracająca, stany lękowe oraz ADHD dorosłych. Bardzo utrudnia jej to zwyczajne funkcjonowanie. Kiedyś na uczelni(nie była w stanie ukończyć UW), a teraz w pracy. 

Ja z kolei mam bardzo chory kręgosłup. Mózg dość szybko zmierza ku chorobie Alcchajmera. Oczywiście od wielu lat leczę się psychiatrycznie. Depresja, lęki itp. 

Od kiedy syn jest w DPS, mieszkamy z Kasią we dwie. Nasze mieszkanie ma 21m2.Obie mamy podobne problemy psychiczne i obie, po latach strachu, wrzasków popychanie, bardzo potrzebujemy ciszy, odpoczynku, spokoju. 

W ogródku naszym mamy altankę. Przemieszkałam w niej wiosnę, lato i mieszkam nadal. Bardzo chcę tu mieszkać. 

Jest tu jednak coraz zimniej. 

Wiedziałam, że tak będzie. Wymyśliłam jak tu ocieplę. Kupiłam piecyk "kozę". Wtedy jednak straciłyśmy jedno źródło dochodu. Teraz nie mam nawet na rury do tej kozy. Oszczędzamy na jedzeniu, brakuje nam często na leki. 

To nie jest moja fanaberia. To moje Marzenie na koniec życia. 

Bardzo często płaczę i nie chcę wpędzać Kasi w swoje nastroje. Nie mogę jej pognębiać. 

Mam ogromne poczucie winy, że unieszczęśliwiłam swoje dzieci. A my obie z problemami psychicznymi na 21m2, to nie daje nam prawdziwego oddechu od tylu lat mordęgi. 

Chyba za bardzo zabrnęłam w psychologię. Przepraszam. 

Mam ogromną nadzieję, że znajdą się osoby, które zrozumieją mnie i moją potrzebę. To takie bardzo, bardzo ważne. 

Serdecznie pozdrawiam wszystkich, którzy pochylą się nad naszą historią i potrzebą. 

Kocham Was! 

Bożena