Pomóż Emilce stanąć na nogi Aktu

Słuchajcie mała aktualizacja zbiórka nadal jest aktywna. Dlatego że nadal potrzebujemy wsparcia. Pomimo tego że o naszej zbiórce nie dowiedziało się dość sporo osób, przez to nie byłyśmy w stanie pokryć wszystkich wydatków to jesteśmy wdzięczne osobą która odezwały się do nas prywatnie i udzieliły nam wsparcia finansowego, jak i wszystkim osobom które zrobiły to tutaj przez zbiórkę. Zbiórka trwa nadal dlatego że nadal potrzebujemy pomocy finansowej jeżeli chodzi o koszty ubezpieczenia i leczenia które przerosły nas całkowicie. Niestety z kolanem Emilki nie jest dobrze przeszła dwie operacje i potrzebuję trzeciej która nie jest w stu w procentach pokrywana przez ubezpieczyciela. Dlatego jeżeli ktoś jeszcze tam o nas pamięta to prosimy o dalszą pomoc.

Cześć, mam na imię Julka. Proszę, przeczytaj tę historię do końca - bo od tego może zależeć przyszłość mojej przyjaciółki Emilki.

Znamy się od 4 klasy podstawówki. Emilka od zawsze była ambitna, marzyła o tym, by zostać chirurgiem. Nigdy nie miała łatwego życia - nie zna swojego ojca, bo jej mama została wykorzystana, gdy była studentką. Ojca nigdy nie poznała, a dziadkowie zmarli. Emilka nie miała nikogo poza mamą.

Na początku liceum wszystko zaczęło się zmieniać. W 1 klasie dowiedziałyśmy się, że mama Emilki choruje na schizofrenię. Przez półtora roku leczyła się, ale później zabrakło pieniędzy na lekarzy. W wakacje przed 2 klasą liceum dowiedziałyśmy się, że od pół roku nie chodzi już do psychiatry. Byłyśmy przerażone, a jako nastolatki wiedziałyśmy, że nic nie możemy zrobić.

To, co boli mnie najbardziej, to fakt, że nikt im nie pomógł. Ani gmina, ani pomoc społeczna, ani szkoły - ani podstawówka, ani liceum. Wiedziała o tym mała grupa osób - w tym osoby w gminie, pracownik zajmujący się takimi sprawami, a także dyrektorzy szkół, a jednak nikt nie wyciągnął ręki. Żadnego asystenta rodziny, żadnego wsparcia.

A Emilka walczyła - pracowała dorywczo przez całe liceum, odkładała każdy grosz. Miała plan na życie: studia medyczne, wymarzone od dziecka. Uzbierała oszczędności, kupiła książki, laptop, ubrania. Wszystko, by zacząć studia bez proszenia kogokolwiek o pomoc.

W tym roku zdała maturę fenomenalnie - prawie same 100%! Pod koniec lipca dostała się na wymarzoną uczelnię. Była szczęśliwa. Niestety, ta radość trwała krótko.

Na początku sierpnia Emilka poszła powiedzieć mamie, że dostała się na studia. Wtedy wydarzyło się najgorsze. Mama - w kryzysie choroby, bez leczenia - wpadła w furię. Emilka usłyszała wiele okropnych słów, które bolały ją bardziej niż cokolwiek. To nie były pierwsze takie sytuacje - od dawna cierpiała z powodu przemocy psychicznej, a w tej ostatniej awanturze także fizycznej. Emilka doznała urazu kolana, a mama prawdopodobnie złamała rękę.

Po tej awanturze mama wyrzuciła Emilkę z domu dosłownie w koszulce i spodenkach, bez butów, bez telefonu, bez dokumentów, bez pieniędzy. Wszystkie jej rzeczy zostały zniszczone - książki spalone, dokumenty pocięte, laptop połamany. Nawet oszczędności zniknęły.

Policja przyjechała, ale powiedzieli, że „nic nie mogą zrobić”. Emilka została na progu domu - gdyby nie sąsiadka, która pozwoliła jej zadzwonić, musiałaby iść 10 km z poranionym kolanem.

Teraz mieszka u mnie. Od miesiąca walczymy, żeby wyrobić jej dokumenty, odzyskać świadectwa, zgłosić się do lekarzy. Emilka nie miała nawet ubezpieczenia, więc każda wizyta to dodatkowy koszt. Moi rodzice pomagają, jak mogą, ale nie damy rady sami. Październik zbliża się wielkimi krokami, a Emilka potrzebuje pomocy na:

✅ wyrobienie dokumentów,
✅ ubrania i podstawowe rzeczy do życia,
✅ opłaty za mieszkanie,
✅ książki i materiały na studia,
✅ ubezpieczenie i leczenie.

Nie piszę tego, żeby żle mówić o jej mamie - ona jest chora i potrzebuje leczenia. Emilka kocha swoją mamę, ale teraz musi zawalczyć o siebie, bo jeśli tego nie zrobi, jej marzenia przepadną.

Proszę - chcemy pozostać anonimowe, bo w naszej okolicy jest wielu ludzi, którzy nie rozumieją sytuacji. Zdradzam tylko imiona, żebyście wiedzieli, że to prawdziwa historia.

Emilka przez lata walczyła sama. Nie pozwólmy, żeby teraz została sama. Każda złotówka ma znaczenie. To dla nas ogromna pomoc.

Dziękujemy z całego serca za każdą wpłatę i udostępnienie!