Pożar, choroba i powódź - POMÓŻ!

Nazywam się Marzena Łukasik, większość swojego życia poświęciłam pracy społeczno-artystycznej w mojej gminie i poza nią. Od najmłodszych lat byłam uczestniczką, a potem współtwórczynią Bardzkiego Teatru Pantomimy. Od ponad 20 lat jestem zatrudniona jako terapeuta zajęciowy w Domu Pomocy Społecznej w Opolnicy gdzie stworzyłam Pracownię Ceramiczną i grupę teatralną z dziećmi i młodzieżą z niepełnosprawnością intelektualną. Przez 10 lat pracowałam również w Centrum Kultury i Bibliotece w Bardzie jako instruktor ceramiki i reżyser teatralny. Jestem wiceprezesem  Stowarzyszenia Integracji Społecznej "Bardzka Pozytywka".

Moje życie zawsze było związane z pasją tworzenia i wspierania innych. Niestety, ostatnie lata wystawiły mnie na próbę, której nie mogłam sobie wyobrazić, i które zrujnowały moje dotychczasowe życie.

- w 2021 pożar kamienicy, w której mieszkałam od urodzenia, doszczętnie zniszczył moje mieszkanie. Straciłam dorobek życia. Mieszkanie należało do gminy, ale nie dostałam mieszkania zastępczego musiałam wynająć.

- w 2023 usłyszałam diagnozę nowotwór złośliwy jelita grubego, od tego czasu przebywam na zwolnieniu lekarskim, a to oznacza, że nie mogę pracować zawodowo, a moje dochody znacznie się zmniejszyły. Leczenie pochłania ogromne siły i środki. Kilka razy w miesiącu jeżdżę na badania i  chemioterapię. Przeszłam cykle radioterapii i zabieg kolostomii. Z powodu przerzutów nie można przeprowadzić operacji usunięcia guza, pozostaje mi długotrwałe leczenie i poszukiwanie nowych metod.

Wydawało się, że los już mnie wystarczająco doświadczył, niestety we wrześniu - 2024 r. - powódź , która nawiedziła Kotlinę Kłodzką  całkowicie zalała mieszkanie wynajmowane przeze mnie od pożaru w 2021r.  Ponownie straciłam dorobek życia i dach nad głową.

Kolejny raz jestem zmuszona wynajmować mieszkanie, a wiąże się to ze znacznymi kosztami. Jednak jest nadzieja, gmina rozważa przyznanie mi nowego lokum, w którym mogłabym zacząć wszystko od nowa, stworzyć dla siebie bezpieczną przystań. Jednak będzie to wymagało ponownie znacznych kosztów na pełne wyposażenie kuchni i pokoi.

Mimo choroby i ogromnych strat wciąż wierzę, że będę mogła wrócić do pracy, do ukochanej ceramiki i do tworzenia teatru. Moim marzeniem jest stworzenie teatru, w którym będą wspólnie działać młodzież, osoby dorosłe i osoby z niepełnosprawnościami, bo przecież sztuka jest mostem między ludźmi. Jednak bym mogła razem z nimi tworzyć potrzebuję wsparcia ludzi dobrej woli, bez niego nie będę w stanie stworzyć sobie domu, stabilizacji i zdrowia.

Brak dostatecznych środków osłabia mnie psychicznie i fizycznie, dlatego proszępomóżcie mi odbudować życie. Każde wsparcie, każda wpłacona złotówka, każde udostępnienie przybliża mnie do zrealizowania marzenia o zdrowiu, stabilizacji i powrocie do tworzenia. Nie chcę się bać, chcę stanąć na nogi.

Wiem, że świat jest pełen dobrych ludzi, a ja za każde dobro z góry bardzo, bardzo dziękuję i nigdy nie przestanę być wdzięczna.