Ocalenie domu pełnego wspomnień

Cześć! Nazywam się Aleksandra i niedawno się dowiedziałam, że domek, w którym się wychowałam, z którego zachowałam jedne z lepszych wspomnień, jest teraz zagrożony. Jedna z części mieszkalnych przez stan dachu oraz wilgoć nie nadaje się do zamieszkania. Garaż również oprócz głównej części, grozi zawaleniem. Sam domek wymaga też lepszego ocieplenia, gdyż mimo grzania, jest w nim zimno (ok. 10°C), a ciepło dosyć szybko ucieka.
Dodatkowo jest to szansa, by mój tata miał gdzie się ostać, gdyż sam jest w ciężkiej życiowej sytuacji.

Na co dzień zajmuję się wykonywaniem drobnego rękodzieła i poszerzaniem horyzontów historycznych, gdyż ciekawi mnie rekonstrukcja historyczna późnego średniowiecza.
Zmagam się też z dystymią. Sprawia ona, że każda decyzja i działanie wymagają ogromnego wysiłku, mimo leczenia. Jednak myśl o utracie tego domu nie daje mi spokoju. To moje schronienie, przypomnienie lepszych czasów i miejsce, które zawsze dawało mi siłę. Chcę, by pozostało w mojej rodzinie, by kiedyś mogły z niego cieszyć się kolejne pokolenia.

Niestety, mimo że pracuję, nie jestem w stanie zebrać wystarczających środków, aby go zatrzymać, dlatego proszę was o pomoc. Zebrane pieniądze przeznaczyłabym na wykupienie domku na własność, a resztę środków wykorzystałabym na wyremontowanie tych części posesji, które obecnie zagrażają życiu (zagrzybiona przybudówka, gdzie sypie się dach, tak jak w garażu).
Jeśli jednak nie udałoby się uzbierać całej kwoty, to pieniądze ze zbiórki pozwoliłyby mi i mojej najbliższej rodzinie na dalsze przeżycie najbliższych miesięcy oraz znalezienie dachu nad głową.

Wasza pomoc to nie tylko wsparcie finansowe, ale także nadzieja na to, że marzenia są możliwe do spełnienia, nawet w trudnych czasach. Każda złotówka zbliża mnie do celu i daje mi siłę, by walczyć o lepsze jutro. 

Proszę Was – pomóżcie mi ocalić ten dom. Udostępnijcie zbiórkę, wpłaćcie choć symboliczną złotówkę, o nic więcej niż to oraz nadzieja nie proszę. Dzięki Wam mogę wierzyć, że to, co dla mnie najważniejsze, pozostanie na swoim miejscu.

Z całego serca dziękuję,
Aleksandra