Koniec Czas zamykać

To nasz koniec... Już od jakiegoś czasu ledwie zipiemy i ostatkami sił staramy się zrobić cokolwiek. Zbiórki, bazarki... W zeszłym miesiącu wysłaliśmy 97 maili do polskich firm z prośbą o fanty. Nie odpowiedział NIKT! W tym miesiącu wysłaliśmy prośby do 20 drukarni o tańszą ofertę na torby i koszulki. Nie zgodził się NIKT. Kończą się nam pieniądze i siły. Czasami pod postem uzbiera się większa kwota to łatamy dziury. Całe pieniądze jakie nam wpadają idą na czynsze i opłaty lokalowe (za Omyczkowo jest to 2000 zł, a za Kociarnie 900 zł) oaz jedzenie dla naszych podopiecznych. Toniemy w długach... Ostatnia zbiórka pomogła nam opłacić jedną fakturę. Jedną... A już jest kolejna i właśnie nabijamy kolejną.

Zatrzymaliśmy przyjęcia. Ze łzami w oczach odmawiamy, bo się boimy... 

Mamy przestać leczyć czy karmić? 

Jak spojrzeć głodzonemu Albercikowi w oczy i powiedzieć 'przepraszamy, nie stać nas na zabieg'?

Jak spojrzeć na Jagódkę i powiedzieć: 'Nie damy rady walczyć o twoje życie. przepraszamy.'

Jak powiedzieć Wąsikowi: 'Nie uratujemy cię. Przepraszamy.'

To ponad nasze siły. Nie jesteśmy w stanie wybrać, którego z naszych podopiecznych leczymy, a któremu pozwolimy umrzeć...

Jak poprosić kociaki, żeby nieco mniej jadły, bo karma taka droga?

Jak odmówić głodzonym świnkom większych porcji?

Jak wytłumaczyć koszatniczce ze strzaskaną szczęką, że może jednak spróbuje jeść sianko, bo karma ratunkowa tyle kosztuje...?

Który z transporterów zostawić? Którego zwierzaka nie leczyć? Którego nie zbadać? Którego nie odrobaczyć? Który ma umrzeć?

Prawda jest taka, że dobrym sercem wpadliśmy w długi po uszy...

Ale jesteśmy silni. Silni Waszą siłą. Może i z tych tarapatów wyjdziemy? Razem.

Kwota jest ogromna i przerażająca...

I chociaż teraz pisząc to poryczeliśmy się kilka razy to mamy w głowie obraz naszych podopiecznych. Szczęśliwych.

Niestety zaraz za tym pojawiają się faktury. Część naszych faktur...

Bez Was nie damy rady.

Ale jesteście? Prawda?... Powiedzcie, że jesteście...