Umieram na SLE

Mam na imię Monika, mam 44 lata. Od 32 lat mam problemy ze zdrowiem. Po latach poszukiwań w 2002 roku zdiagnozowano u mnie toczeń rumieniowaty układowy SLE. Chorobę autoimmunologiczną, która rozpoczęła moją walkę o zdrowie i spowodowała wiele powikłań i chorób współistniejących. W grudniu 2023 roku wstawiono mi rozrusznik serca . Wcześniej przez 4 miesiące leżałam w szpitalach, gdzie podtrzymywano mnie przy życiu. Moje narządy powoli wysiadają. Jestem tylko z mamą bez żadnego wsparcia.od ponad 16 miesięcy poruszam się na wózku inwalidzkim manualnym. Renta nie wystarczy na leki, pieluchy, podkłady, środki pielęgnacyjne, zdrowe odżywianie, wizyty u lekarzy i badania.

Pieniądze, które uda mi się zebrać, przeznaczę na rehabilitację, przystosowanie łazienki (obecnie myje mnie mama w łóżku), zakup nowego łóżka rehabilitacyjnego, leków i witamin, opłacenie rachunków za prąd, bowiem korzystam z koncentratora tlenu, zakup pieluch, podkładów i środków pielęgnacyjnych oraz zakup laptopa, który umożliwi mi kontakt ze światem.

Trudno jest prosić o pomoc, jednak moja sytuacja jest bardzo trudna. Będę wdzięczna za każdą wpłaconą złotówkę. Robię to również to dla mojej mamy, której należy się odpoczynek i wsparcie w opiece nade mną. 

Nie wiem, czy wystarczy słowo dziękuję, jeśli nie to mogę w podziękowaniu namalować obraz lub napisać bajkę dla dzieci.

Dziękuję