Pomóżmy Jadwini

Choć historia Jadwini nie jest może tragiczna, z pewnością nie zawsze była usłana różami. Szesnaście (!) lat temu, będąc jeszcze małym kotkiem, dzięki mnie i moim bliskim Jadwinia uniknęła rychłej śmierci - najsłabsza z miotu, osierocona, wyrzucona przez mieszkańców bloku z piwnicy, w której się chowała, a do tego z chorym brzuszkiem. Przez pierwsze dwa tygodnie, które u nas spędziła, nie byliśmy nawet pewni, czy przeżyje.

Jednakże, pomimo małego ciałka, Jadwinia wykazała się godnym podziwu hartem ducha i twardym charakterem, dzięki którym nie tylko wróciła do zdrowia, ale i rządziła w mieszkaniu żelazną łapką. Choć nigdy nie nauczyła się miauczeć, trudno o bardziej wymownego kota. Kilka lat temu, aby mogła w spokoju cieszyć się jesienią życia, przeprowadziła się z naszego mieszkania do babci, gdzie radzi sobie nawet lepiej, żyjąc w spokoju i podjadając najsmaczniejsze kąski.

Niestety, bycie kocim seniorem oznacza również problemy zdrowotne. Pod koniec ubiegłego roku, w wyniku upadku z wysokości podczas zabawy z siostrą, Jadwinia doznała urazu oka, konkretniej: zwichnięcia soczewki. Ponieważ oko się zagoiło, weterynarz nie chciał usuwać jej w większości niesprawnego, acz wciąż zdolnego do rozpoznawania ruchu oczka. W celu trzymania ręki na pulsie, mieliśmy się widywać z panią doktor na rutynowe kontrole co kilka miesięcy. Wczoraj, podczas kolejnej, dokonano strasznego odkrycia: niewidome oczko Jadwini zaczęło się zapadać, dlatego też trzeba je prędko usunąć, nim samo wypłynie. Niestety, koszt takiego zabiegu to 600 zł + narkoza. 

I tutaj właśnie zwracamy się z prośbą o pomoc do was. Ponieważ jestem obecnie w trakcie szukania pracy, nie mogę sama pokryć wszystkich kosztów zabiegu, dlatego wraz z babcią prosimy: pomóżcie w szybkiej reakcji, by oszczędzić kociej babci cierpienia!