Autyzm to nie wyrok

Jestem mamą Michała. Syn ma autyzm wczesnodziecięcy. Mimo takiej diagnozy syn jest bardzo radosnym i zdolnym dzieckiem. Mikki gra na klarnecie od kilku miesięcy ale ma już sukcesy. W najbliższym czasie będzie grał na festynie w Pruszczu Gdańskim. Lubi występy i nie ma tremy. 

Lubi język angielski. Jest w tym bardzo dobry. W zeszłym roku w konkursie z języka angielskiego był 4 na 8 klas a w tym roku przeszedł do następnego etapu (z każdej szkoły przechodzi po 2  dzieci). Czekamy na wyniki. 

Uwielbia oglądać filmy popularnonaukowe oraz czytać książki o fizyce, chemii, komputerach, historii oraz biologii. Wystarczy, że raz coś zobaczy a już to pamięta. Niestety ma problemy w komunikacji z rówieśnikami i to jest jego słabym punktem. Często wyłącza się w czasie zajęć szkolnych i to sprawia, że ma kłopoty z komunikacją. Stara się jak może ale nie zawsze mu wychodzi i wtedy frustruje się. Staram się zapewnić mu jak najlepszą terapię. Naszym marzeniem jest poddanie się przez syna innowacyjnej terapii w komorze hiperbarycznej. Terapia ta da mu szansę w pełni wykorzystać potencjały jakie posiada. Jestem pewna, że dzięki temu będzie jeszcze lepszy a jego świat poszerzy się i będzie w stanie być z nami w pełni. Przecież Einstein też miał autyzm a co z niego wyrosło. 

Z całego serca dziękuję za wszelką pomoc i obiecuję, że dołożę wszelkich starań aby syn zrealizował swoje marzenia i rozwinął w pełni swoje uzdolnienia. Myślę, że będzie z niego wspaniały człowiek.