Uwolnić Ewe

Mam na imię Ewa i mam 23 lata, od niespełna 6lat mam zdiagnozowana padaczkę pourazową, zespół stresu pourazowego, depresje oraz częściową utratę węchu i smaku. Wymienione przypadłości nabyłam w wyniku wypadku, w którym na parkingu podczas spotu motocyklowego zostałam potrącona przez kierowcę motocykla, który nie dostał nawet mandatu i oczywiście nie poczuł się do winy!

Zostałam ranna podczas gdy byłam w miejscu i z ludźmi których kochałam bowiem motocykle to moja pasja od 8lat. W wyniku tego wypadku spędziłam w szpitalu 15dni, później 3 miesiące w domu (klasa maturalna), a następnie wróciłam do szkoły tylko na zajęcia z przedmiotów które zdawałam na maturze. 

Choć było ciężko jakoś dałam radę, biorąc garść tabletek dziennie by jakoś przetrwać. 

Walka z firma ubezpieczeniowa o odszkodowanie zakończyła się w zeszłym roku. Dostałam pieniądze lecz nie tyle o ile wnioskowałam a 1/4 tej kwoty. Renta mi nie przysługuje, a do pracy z padaczka tez nie chcą mnie przyjąć. 

Na domiar złego w obecnym momencie mieszkam z chłopakiem (który znęca się nade mną psychicznie) z dala od rodziny z którą mam nie najlepszy kontakt. Chcąc pomoc jemu pożyczyłam mu wszystkie pieniądze jakie dostałam z odszkodowania plus zaciągnęłam chwilowki. Niestety on nie spłaca mi długu jaki ma wobec mnie, dodatkowo znęca się nade mną w sposób psychiczny przez co coraz bardziej mam dość już swojego życia i coraz częściej mam myśli samobójcze. 

Mieszkałam jakiś czas w Londynie, w którym czułam się jak w domu i który był lekiem na moją psychikę i głowę. Jednym słowem moja dusza tam odpoczywała i czuła się beztrosko. Chciałabym tam wrócić i z dość dobrze zdana matura zacząć studia jednak by to zrobić potrzebuje uwolnić się od chłopaka tyrana, a za równo do wyprowadzki jak i na start w Londynie i spłatę długów potrzebuje pieniędzy, których sama nie jestem w stanie zarobić. 

wstyd jest mi prosić o pomoc ale zostaliście Wy- ludzie dobrych serc- jako moja ostatnia deska ratunku. Tylko nadzieja na wasza pomoc pozwala mi budzić się codziennie z choć minimalną chęcią do życia.

z góry dziękuje za każda pomoc