Operacja łapki Stelli

Złamana łapka odebrała nam wczoraj całą radość z przeprowadzki na wymarzoną wieś. Wymarzoną również ze względu na bezpieczeństwo i szczęście mojej Stelli. Ci co mnie znają wiedzą dobrze ile przeszłam w drodze do tego celu. Radość była ogromna. Wiejski, stary dom. Żaden pałac, dla wielu rudera, ale miejsca zielonego dużo dla mojej kochanej goldenki.  Sprzedałam co miałam i wylądowałyśmy w nowym miejscu. Niektórzy mówili " To tylko pies, nie poświęcaj tak wiele..." Nie mają jednak pojęcia jak niesamowitą więź można mieć ze zwierzęciem ci, co nigdy naprawdę nie kochali kudłacza. Zdarzył się wypadek. Auto ekipy remontującej dach najechało na tylną łapkę mojego maleństwa. Chwila nieuwagi i szczęście odfrunęło z naszej chałupki. Przeszywający serce płacz mojej Stellci wyrwał mnie nagle z domu. Do kliniki z RTG 30km przejechałyśmy w strachu okrutnym, drżące i zapłakane. Zdjęcie pokazało jak źle jest z łapką. Konieczna operacja. Zabieg będzie niełatwy, bo złamanie paskudne. Na szczęście miednica cała, organy nienaruszone. Dziewczynka moja w maju skończy sześć lat. Marzę dzisiaj, żeby do tego czasu mogła już samodzielnie chodzić po swojej zielonej trawce. Póki co leży tylko z tym pochłaniającym  światło smutkiem w oczach. Miałyśmy razem cieszyć się wiosną, a ja czuję tylko chłód w sercu i strach. Środki na operację potrzebne na najbliższy tydzień. Gdybym mogła przerwać remont dachu zapewne bym to zrobiła, żeby w zamian pokryć leczenie. Niestety nie na tym etapie. Zobowiązanie zostało podjęte i wytrzepie mój skromny portfel co do grosza. Za każdą złotówkę przesłaną od ludzi wrażliwych, tych o sercu złotym wdzięczna pozostanę po nasz ostatni oddech. Goldenki to prawdziwe psy anioły. Moja dziewczynka, szczęście z przeceny, ostatni wyskrobek z miotu, dała mi prawie sześć pięknych lat i najczystszą miłość. Mam nadzieję, że z Waszą pomocą uda mi się podarować jej w zamian jeszcze kilka wiosen pełnych radości.

Dziękuję!