Amputacja łapki i inne wyzwania

Są takie momenty w prowadzeniu fundacji, kiedy serce pęka po cichu… a my i tak musimy działać dalej.

To właśnie jeden z tych momentów.

Nie mamy już pieniędzy. Dosłownie.

Konto fundacji jest prawie puste, a przed nami rachunki, których nie jesteśmy w stanie udźwignąć sami.

Pod naszą opieką jest teraz kotek po amputacji łapki. Mała, krucha istotka, która już przeszła niewyobrażalny ból. Operacja to był dopiero początek — przed nim leczenie, kontrole, leki przeciwbólowe, specjalna opieka. On chce żyć. Mruczy, tuli się, próbuje chodzić na trzech łapkach… a my boimy się, czy będziemy w stanie zapłacić za jego dalsze leczenie.

Ale to nie tylko on.

W ostatnim czasie przyjęliśmy bardzo dużo kotów. Chore, porzucone, po wypadkach, z infekcjami, z problemami skórnymi, z kocim katarem, z bólem, którego nikt wcześniej nie leczył. Każdy z nich wymaga:

– wizyt u weterynarza

– leków

– badań

– dobrej karmy, żeby w ogóle mieli siłę wracać do zdrowia

– żwirku, środków higienicznych, podstawowej opieki

To są codzienne koszty, które rosną szybciej, niż jesteśmy w stanie je pokryć.

Jesteśmy wykończeni psychicznie, bo chcemy ratować, a zaczynamy się bać, że nie damy rady. Każde „czy przyjmiecie jeszcze jednego?” rozdziera nas od środka. Bo serce mówi TAK, a stan konta krzyczy, że nie mamy już za co pomagać.

Bardzo prosimy — pomóżcie nam utrzymać to wszystko.

Pomóżcie nam opłacić operację i leczenie kotka po amputacji.

Pomóżcie nam nakarmić i leczyć pozostałe koty, które już są pod naszą opieką i nie mają nikogo poza nami.

Dla nich to nie jest „zbiórka w internecie”.

Dla nich to jest jedzenie w misce, lek, który przestaje boleć, czysty żwirek, ciepłe miejsce do spania. To jest życie.

Jeśli możesz wpłacić choć kilka złotych — to ma znaczenie.

Jeśli nie możesz — udostępnij. Jedno udostępnienie może uratować czyjeś życie.

My naprawdę już nie prosimy „na zapas”.

Prosimy, bo bez Was nie damy rady dalej ratować. 🐾💔