Pomoc dla lepszego jutra

Moi Kochani,

Moja historia nie jednego z Was moze zaskoczyc.  Postanowilam opowiedziec troszke o sobie, aby poprosic Was o wsparcie i ogromna dla mnie pomoc.

Jestem osobą chorująca na niezdiagnozowa chorobę tzw pierwotne zapalenie naczyń ośrodkowego układu nerwowego. Brzmi poważnie , prawda ? Niestety nie ma lekarstwa które mnie wyleczy. Biorę co jakiś czas chemię, aby spowolnić zapalenie naczyń w mózgu oraz tone lekarstw. Spowolnić chorobę, ale nie zatrzymać. Z powodu postępującej choroby jeżdżę na wózku inwalidzkim, mam problemy z pamięcią, koncentracja i myśleniem że wszystko będzie dobrze. Należę do pozytywnych osób. Zawsze uważam że szklanka jest do połowy pełna i to od Ciebie zależy jak będzie wyglądał Twój dzień, prawda ? Ale, od czasu do czasu , kiedy jestem sama w domu, płacze i zadaje sobie pytanie- dlaczego mnie to spotkało? Przecież uwielbiam życie, uwielbiam ludzi, pomagam wielu więc to nie może się tak skończyć ? Zapalenie naczyń w mózgu zabrało mi możliwość chodzenia, oraz prawa stronę ciała. Ale został mi mózg, prawda ? Uczę języka norweskiego on line, pomagam wielu, pisze książki, udzielam wywiadów motywacyjnych dla wielu osób. Póki jeszcze mam czas.... Ale niestety choroba coraz częściej kładzie mnie na łóżko bez energii i siły na cokolwiek.  

Mieszkam sama w domu z moim synem. Bardzo chce aby moj syn mial normalne zycie. To sie udaje, jednak choroba mnie bardzo spowalnia i nie daje mozliwosci tzw normalnego zycia. Jezdze co jakis czas na chemie do Krakowa, korzystam z pampersow ( ktore z drobna doplata panstwa musze zakupic ) oraz ogromnej pomocy asystenta. Nie wiem co bedzie dalej, w koncu choroba jest nieuleczalna.

Pozwól mi pójść przed siebie z wielkim uśmiechem i możliwością spełnienia moich marzeń. Pozwol mi dozyc cudownych lat, nie myslac zawsze o chorobie.

Z miłością 

Kasia