Złapać oddech żeby iść dalej

Od lat prowadzę fundację i ratuję zwierzęta. To nie jest coś, co robi się „po godzinach” — to jest życie 24/7. 

Przez ostatnie lata dałam z siebie wszystko. Dziś czuję wypalenie, ogromne zmęczenie, smutek i coraz częściej też bezsilność.

Najtrudniejsze jest to, że nawet dobre zakończenia nie cieszą już tak jak kiedyś. 

Bo wiem, że za każdym uratowanym zwierzęciem stoi kolejne, które czeka na pomoc.

Sprawa w Sobolewie, która trwała prawie 9 lat, dobiegła końca — ale tylko częściowo. Nadal jestem oskarżycielem posiłkowym i dopóki sprawca nie poniesie konsekwencji, to dla mnie to wciąż się nie skończyło.

Nie mogę więc po prostu „zamknąć” fundacji i odpocząć.

A bardzo tego odpoczynku potrzebuję, życia bez napięcia i martwienia się o pieniądze.

Moja fundacja nie ma azylu — działamy dzięki domom tymczasowym i hotelom. To oznacza stałe koszty.

Pod naszą opieką są teraz m.in.:

Hektor i Diuna (hotel),

Fred, Ciri, Amis, Wafelek, Ash, Pipi, Gwiazdka, Kot po wypadku, Kabanos, Serdelek, Ruda Kicia (dom tymczasowy) 

Każde z tych zwierząt to:

• karma
• leczenie i diagnostyka (czasem niestety też nagłe sytuacje)
• profilaktyka (pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne) 
• opłaty za hotel

To nie są jednorazowe wydatki. To codzienność.

💔 Dlaczego ta zbiórka jest inna?

To nie jest zbiórka na jedno konkretne życie.

Nie ma tu jednej dramatycznej historii.

To zbiórka na coś mniej „widocznego”, ale bardzo realnego:

na utrzymanie tych wszystkich, którzy , co zostali uratowani.

I na to, żebym ja nie musiała się przez chwilę martwić, czy dam radę zapłacić rachunkI.

🕊️ O co proszę?

Chcę zebrać 15 000 zł, które pozwolą mi przez najbliższe 3 miesiące:

• opłacać wszystkie bieżące koszty zwierząt
• nie przyjmować nowych podopiecznych (chyba że sytuacja będzie wyjątkowa)
• złapać oddech i wrócić do sił

Jeśli pojawi się nowy podopieczny— na nie zrobię osobną zbiórkę.

 Dlaczego to dla mnie ważne?

Bo jeśli teraz się nie zatrzymam, to istnieje ryzyko, że po prostu nie dam już rady dalej pomagać.

A bardzo bym chciała jeszcze mieć na to siłę.

Ta zbiórka nie ratuje jednego życia.

Ona pozwala mi dalej ratować kolejne — tylko trochę wolniej i mądrzej.

Jeśli możesz — wesprzyj.

Jeśli nie — udostępnij.

Dziękuję, że jesteście. 🤍