Postawmy Roberta na nogi

Nazywam się Izabela Andrzejewska, jestem żoną 50 letniego Roberta. Szczęśliwym małżeństwem cieszyliśmy się 20 lat wychowując trzy cudowne córki: Nikola, Martyna i Oliwia.

Roberta wszyscy znają jako człowieka wszechstronnego i pracowitego, niezwykle rodzinnego i otwartego na ludzi. Pełnego energii i humoru, a także niekończącej się miłości do rodziny i znajomych.

Niestety 6 stycznia 2024r. nasze szczęśliwe życie legło w gruzach; mąż nagle źle się poczuł, nie mógł ustać na nogach, a do tego pojawiły się zaburzenia pamięci   (np. opowiadał, że jest pilotem, a w rzeczywistości pracował na budowie, zaczął gwizdać i tłumaczył, że tak przywołuje swoje okulary).

Po wstępnej diagnozie w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym – podejrzenie udaru móżdżku – przewieziono Roberta do Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego gdzie po zbadaniu na SOR lekarze uznali, że to jednak może być zapalenie mózgu lub borelioza, więc przekazano go 07.01.2024r. na oddział Chorób Zakaźnych, gdzie po wykonanych badaniach i pogorszeniu stanu zdrowia okazało się, że jednak Robert ma udar -  był to już 9 styczeń 2024r., a podane leki mu nie pomagały. Gdy w końcu po około 1,5 tygodnia od przyjęcia do szpitala wykonano Robertowi rezonans kolejna diagnoza jaką postawiono to – podejrzenie chłoniaka. Jednak po wykonanych dwóch biopsjach tj. 24.01.2024r. oraz 14.02.2024r.  okazało się, że w głowie nie ma jednak żadnej zmiany nowotworowej. Lekarze w końcu postanowili wykonać rezonans z kontrastem do żył, który dopiero pokazał co się dzieje z Robertem.

Trafną diagnozę czyli ZAKRZEPICA ŻYŁ MÓZGU lekarze postawili dopiero ok. 21.03.2024r., a do tego czasu choroba dokonała ogromnych uszkodzeń mózgu, gdyż krew wylała się na pień mózgu. Robert cudem przeżył, nawet lekarze dziwili się, że ma tak dużą siłę do walki, gdyż po podaniu leków na zakrzepicę krew w mózgu się rozrzedziła, a do tego doszło jeszcze wodogłowie i znów trzeba było naruszyć głowę Roberta, wprowadzić drenaże do mózgu by usunąć krew oraz założono zastawkę komorowo – otrzewnową by usunąć płyn zbierający się w mózgu.

Na przełomie marca i kwietnia 2024r. Robert przebywał w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej i Transplantacji, gdyż od tak długiego leżenia w szpitalu zapadło się Robertowi płuco, a następnie doszło do problemów z oddychaniem i podczas pobytu na OIOM wykonano zabieg tracheostomii oraz założono PEG – karmienie prosto do żołądka.

Rozlanie się krwi do pnia mózgu spowodowało poważne uszkodzenia,  Robert jest całkowicie uzależniony od innych osób, nie mówił (praca w prywatnym ośrodku rehabilitacyjnym z logopedą sprawiła, że Robert znów zaczął mówić) , ma niedowład czterokończynowy (lewostronny w 90%), a porozumiewał się z nami mrugnięciami, kiwnięciami głowy lub pokazywał "ok" prawą dłonią (obecnie dzięki rehabilitacji kontakt z otoczeniem jest znacznie łatwiejszy dzięki temu, że Robert znów mówi) . 

Stan Roberta chociaż jest ciężki to nie jest całkowicie beznadziejny. Najważniejsze dla nas jest to, że nas rozpoznaje i się nie poddaje, a nawet odzyskał poczucie humoru:).  Robert jest młody więc mózg jest jeszcze plastyczny i jak mówią lekarze istnieje realna szansa na poprawę zdrowia do pewnego poziomu pozwalająca mu na w miarę normalne życie.

Robert odbył 6 tygodniową rehabilitację w szpitalu na NFZ i już widać małe postępy, dlatego nie możemy odpuścić i musimy dalej działać, aby Robert miał ciągłość rehabilitacji.

Prawda jest taka, że poprawa nie nastąpi bez konkretnej rehabilitacji, a Roberta czeka wieloletnia, jak nie dożywotnia rehabilitacja, która jest bardzo kosztowna, gdyż pobyt w Ośrodku to koszt pomiędzy 12- 30 tys. złotych miesięcznie. Na tak wysoki koszt składa się: pobyt stały w ośrodku, opieka lekarska i pielęgniarska, rehabilitacja itd., a do tego doliczyć trzeba jeszcze leki, pampersy, opatrunki, wszystkie kosmetyki itp.

Obecnie Robert 14.04.2025r. został przyjęty do prywatnego ośrodka Leśna Polana, gdzie kontynuują rehabilitację. Nie byłoby to możliwe bez waszej pomocy, bo tylko dzięki waszemu wsparciu Robert może dalej walczyć.

Bardzo proszę o dalszą pomoc, gdyż zgromadzone środki są zbyt małe, by Robert miał możliwość na dłuższy pobyt w ośrodku, który daje mu szansę na powrót do samodzielności.

Wierzymy, że ukochany tata i mąż ma szansę na lepsze życie i powrót do domu do rodziny, która czeka na niego już od ponad roku.  

Wszystkich, którzy chcieliby pomóc Robertowi w powrocie do zdrowia i rodziny, proszę o pomoc w ramach tej zbiórki.

Zgromadzone pieniądze w ramach tej zbiórki będziemy przekazywać na opłacenie faktur za pobyt Roberta w Ośrodku, leki czy dodatkową rehabilitację.

Oczywiście o wszystkich zmianach w stanie zdrowia i postępach w rehabilitacji Roberta będę informowała.