22 lata udar i walka

 Udar odebrał mi sprawność. Pomóż mi odzyskać życie i pomagać innym.

Nazywam się Wiktor, mam 23 lata. 29 grudnia 2025 roku moje życie zmieniło się o 180 stopni. Jeszcze chwilę wcześniej byłem zdrowym, wesołym i aktywnym chłopakiem. Cieszyłem się życiem, miałem plany i marzenia. Z dumą pełniłem służbę jako żołnierz  Wojsk Obrony Terytorialnych i zawsze starałem się pomagać innym. Nie przypuszczałem, że tak nagle sam będę potrzebował pomocy.

Tego dnia doznałem rozległego udaru mózgu. W jednej chwili  doznałem paraliżu lewej strony ciała. Najpierw trafiłem do szpitala w Jarosławiu, gdzie lekarze walczyli o moje życie. Następnie zostałem przeniesiony do szpitala w Rzeszowie, a później do Regionalnego Ośrodka Rehabilitacji w Rzeszowie, gdzie rozpoczęła się moja walka o sprawność.

Do 15 kwietnia byłem w ośrodku rehabilitacyjnym. Z całego serca dziękuję wszystkim, którzy mi tam pomogli — lekarzom, fizjoterapeutom, terapeutom, pielęgniarkom i całemu personelowi. Dziękuję za profesjonalną opiekę, cierpliwość i wsparcie w najtrudniejszych chwilach.

Ogromną siłę dawała i daje mi przede wszystkim moja rodzina dziewczyna i przyjaciele . To dzięki nim nie poddałem się i miałem motywację, by walczyć dalej. Jestem im za to bardzo wdzięczny.

Dzięki rehabilitacji wsparciu rodziny i osób bliskich udało mi się odzyskać część sprawności. Z całkowitego paraliżu pozostał spastyczny niedowład lewej ręki i lewej stopy. To ogromny krok naprzód, ale przede mną nadal długa i kosztowna rehabilitacja.

Obecnie kontynuuję leczenie prywatnie, ponieważ chcę odzyskać jak najwięcej sprawności, na ile tylko pozwoli mi organizm. Niestety koszty są bardzo wysokie i przekraczają moje możliwości finansowe. Dlatego proszę o pomoc.

Po udarze zrozumiałem, jak ogromne znaczenie ma wsparcie drugiego człowieka — szczególnie rodziny i osób bliskich. To ono daje siłę, gdy samemu brakuje nadziei.

Dziś wiem, że  nie odzyskam już wszystkiego, co straciłem w dniu udaru. Ale wierzę, że wciąż mogę odzyskać na tyle dużo, by wrócić do samodzielności i normalnego życia — i o to właśnie walczę każdego dnia.

 Każdego dnia walczę o odzyskanie sprawności i choć droga jest trudna, nie poddaję się. Chcę wykorzystać to doświadczenie, by kiedyś pomóc innym w ich walce o powrót do zdrowia i normalnego życia.

Każda wpłata i każde udostępnienie przybliżają mnie do dalszej rehabilitacji i do odzyskania tego, co jeszcze jest w zasięgu mojej walki. Dziękuję z całego serca za każdą pomoc i każde dobre słowo.