Turnusy Rehabilitacyjne

Liliana urodziła się 26 sierpnia 2015 roku. Od początku była naszym małym słoneczkiem, które rozweselało nas w każdy dzień (nawet w te pochmurne :-) 

W wieku około 2 lat zaczęliśmy podejrzewać, że dzieje się z nią coś niepokojącego. Pokazując coś palcem lub mówiąc po swojemu Lila prawie w ogóle nie utrzymywała kontaktu wzrokowego a jeżeli już się tak stało to trwało to dosłownie sekundę. Z racji, że Lila urodziła się przez Vacuum przy wypisie ze szpitala otrzymaliśmy masę skierowań do specjalistów. Jednym z nich było skierowanie do neurologa. Trafiliśmy do cudownej pani doktor Krystyny Malinowskiej. Jak dla mnie jest to dusza nie człowiek. To ona jako pierwsza zwróciła nam uwagę, że Lila może mieć autyzm dziecięcy. Jak usłyszałam tą diagnozę pomyślałam: "Dlaczego akurat moje dziecko to spotkało? Niczym sobie na to nie zasłużyła. " Pani doktor powiedziała nam, że warto byłoby się skonsultować w tej sprawie z lekarzem psychiatrą dziecięcym. Po znalezieniu przychodni udaliśmy się na wizytę i tam Pani doktor potwierdziła, że Liliana ma autyzm dziecięcy. 

Kiedy Lila skończyła 3 lata poszła do przedszkola. Znaleźliśmy wspaniałe przedszkole integracyjne. Przed pójściem do placówki pojawił się też problem z odpieluchowaniem. Po rozmowie z panią dyrektor okazało się, że dzieci z orzeczeniem przyjmowane są z pieluchami. To właśnie tam Lila została odpieluchowana. 

Można więc stwierdzić, że Liliana otrzymała diagnozę autyzmu dziecięcego będąc jeszcze małą dziewczynką. I w tym momencie zaczęła się walka rodziców - nasza walka o jak najlepszą przyszłość dla Lilki. Na zajęciach w przedszkolu miała terapię z różnego rodzaju terapeutami np. logopedą, psychologiem czy pedagogiem. Dzięki nim jako tako funkcjonowała.  W 2022 roku zaobserwowano u niej również nadwrażliwość na dotyk i skłonność do wszelkiego rozpraszania. Postanowiłam skonsultować to z psychiatrą i okazało się, że Lila ADHD. Od tej pory przyjmuje leki, które wspomagają jej koncentrację i uwagę.

Pewnego dnia ktoś zapytał się mnie czy Lila wyjeżdżała kiedyś na turnusy rehabilitacyjne. Odpowiedziałam, że nigdy o takiej możliwości nie słyszałam. Pod dowiedzeniu się u źródła jak takie turnusy wyglądają zdecydowałam się złożyć wniosek do PFRONu o dofinansowanie takiego wyjazdu. Z własnej kieszeni nie byłabym w stanie (zresztą nadal nie jestem) opłacić jej takiego turnusu. Koszty jednego takiego wyjazdu oscylują w granicach ok. 10 000,00 złotych. Po otrzymaniu dofinansowania z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nadal pozostaje duża kwota do opłacenia takiego turnusu. I w tym momencie gdyby nie pomoc najbliższej rodziny zapewne nie pojechałabym na taki turnus. 

Zebrane pieniądze w 100% zostaną przeznaczone na opłacenie turnusów rehabilitacyjnych - zarówno tego najbliższego wakacyjnego jak również o ile uda się pojechać tych przyszłych. 

Liliana jest bardzo otwartą i wesołą dziewczynką, która uwielbia poznawać nowych ludzi i nawiązywać wartościowe znajomości. Aktualnie największą potrzebą i poniekąd marzeniem Lilki są fundusze na wyjazd na turnus rehabilitacyjny, który jest dedykowany właśnie dzieciom w spektrum autyzmu. Na takich turnusach Lila byłaby w stanie skuteczniej zawalczyć o swoje kolejne, tak bardzo wyczekiwane postępy.

Zebrane pieniądze w 100% zostaną przeznaczone na opłacenie turnusów rehabilitacyjnych - zarówno tego najbliższego wakacyjnego w Łebie jak również tych przyszłych. 

Będę wdzięczna za każdą wpłatę. Bo wiem, że każda nawet ta najmniejsza przybliża nas małymi kroczkami do lepszego funkcjonowania w późniejszym dorosłym życiu Liliany

 Bardzo dziękuję 

Katarzyna Fiszer, mama Lilki