Dla mamy w ostatnich chwilach

8 marca, dzwoni brat," mama leży, chyba umarła, co mam robić, "przyjechalam. Pogotowie zabrało ją. Lekarz na SOR twierdzi, że już za późno dla niej na pomoc. Bez diagnoz, stan tak agonalny, ze lekarze stwierdzili, że nie warto dla niej zajmować miejsca na oddziale. Mijają 3 dni na SOR, dowozimy jej wszystko bo nie jest objęta opieką jak na oddziale. Dzien trzeci. Godzina 20, dzwoni Pani z oddziału diabetologicznego-nie przez cukrzycę tu jest ale przyjęliśmy mamę na oddział bo się kwalifikuje ze względu, że przy okazji ją ma. Prawdopodobnie rak. Otwarta rana. Mija tydzień. Szereg badań, pożegnaliśmy się już z mamą emocjonalnie a mama jest. Bóg dał nam szansę pobyć z nią jeszcze parę chwil. Wyszła ze szpitala, zaczęło sie leczenie onkologoczne. Rak lewej piersi 3 stopnia z naciekiem. Przerzuty są w trakcie diagnozy. Podejrzewany jest przerzut na kości. Na hemioterapie za późno, zbyt późno się zgłosiła. Żyła z raną 3 lata. Uparta była, wypierała raka. Stworzylismy jej hospicjum domowe-nie oddamy czasami już niestety ale świadomej mamy do hospicjum stacjonarnego. Złożyliśmy papiery na dofinansowania, jednakże trzeba czekać na decyzje, to trwa a nam juz brakło pieniążków na leki, wózek, wynajem łóżka specjalistycznego. Prosimy o każdą złotówkę która pomoże nam stworzyć mamie godne warunki do przeżywania nie lekkiej choroby. Również wspieramy różne zbiórki. Dziś jesteśmy tu z wiarą, że dobro wraca. 

Z góry za wszystko dziekujemy

Dzieci