Rozwód z macicą - endometrioza

Spędziłyśmy razem 36 lat życia i nie wyszło - macica i ja - i czas na rozstanie ;)

A teraz na poważnie. 

W ostatnich dniach wiele usłyszeliśmy o endometriozie. Ja pierwszy raz usłyszałam w 2018 roku. O swojej. 

Mam za sobą 23 lata życia w bólu. Mam za sobą przypadkową diagnozę, gdy trafiłam na SOR z jelitem zatkanym przez ucisk torbieli na jajniku. To chirurg się uparł i wysłał mnie kolejny raz na ginekologię, gdzie jeden z lekarzy w końcu zauważył.

Mam za sobą laparoskopię - jednak zabieg wykonano przestarzałymi metodami, których uczą naszych lekarzy i zamiast pomóc, okaleczył, a po zostałam zostawiona sama sobie, mimo że leczenie farmakologiczne również nie pomogło. Wszystko dlatego, że w tym kraju u młodej kobiety ważniejsza jest macica niż ja - macica, która miesiąc w miesiąc od 23 lat atakuje moje ciało i która powinna zostać usunięta dawno temu. Ale nikt nigdy nie słuchał, że nie będę miała dzieci. Każdy lekarz wiedział lepiej ode mnie. 

To wtedy dowiedziałam się, jak wysoki próg bólu mam. Po zabiegu zaproponowano mi morfinę - powiedziałam, że nic mnie nie boli. Dwa dni później w szpitalu dostałam okresu - i o tę morfinę pytałam.

Laparoskopia miała pomóc - nie pomogła. Pogorszyła. NFZ to zazwyczaj wciąż niestety ablacja - wypalanie ognisk zamiast ich usuwania. Mi dodatkowo przecięto więzadła krzyżowe - dowiedziałam się już po fakcie. W miejscu wypaleń mam dziś nowe ogniska, a ból pleców się pogłębił. Moja historia jest historią wielu kobiet.

Gdy mam okres, boli mnie brzuch. Plecy. Uda. Kolana. Pachwiny. Biodra. Odbyt. Wymiotuję. Mam rozwolnienia. Nie mogę wstać. Nawet spacery z psami ledwo wchodzą w grę. Chodzę do pracy niezależnie od tego, ketonal biorę garściami. Nie mam luksusu, by na kilka dni wyłączyć się z życia.

W końcu jednak mam za sobą profesjonalną diagnozę u jednego z kilkunastu specjalistów od endometriozy w tym kraju. Adenomioza macicy, endometrioza zaszyjkowa i prawego przymacicza. Pęcherz i nerki na szczęście czyste, moja macica wciąż jeszcze głównie atakuje samą siebie.  Zrosty przy nerwach przymacicza - stąd promienujący ból aż po kolana.

Przede mną operacja, na którą wydam połowę pieniędzy odłożoną na wkład własny na mieszkanie. Oszczędności życia. Ale ja nie mam czasu i sił czekać, aż któryś z nowych ośrodków zajmujących się endometriozą okaże się wystarczająco dobry, aż lekarze się wyszkolą, nauczą nowoczesnego leczenia endometriozy. Rządowe pieniądze nie oznaczają od razu podniesienia jakości leczenia. Specjalistów od endometriozy w Polsce jest garstka. Tych leczących na NFZ kilku, a kolejki ogromne (mój termin kwalifikacji na operację, kwiecień 2027). Nie mam luksusu drugiej laparoskopii na NFZ u lekarza, który specjalistą nie jest, z nadzieją, że to, co należy usunąć oprócz macicy, zostanie usunięte prawidłowo. Mam rok - by ocalić choć jeden jajnik i nie żyć z menopauzą w wieku 36 lat. 

Pierwszy raz w końcu usłyszałam, że mogę spędzić resztę życia bez bólu i frustracji, bez planowania życia wokół okresu. Od tej szansy dzieli mnie 45 tysięcy i laparoskopowe usunięcie macicy TLH/LSH z endometriozą zaszyjkową i więzadeł krzyżowych.