Nie wiem, co dalej

Dzień dobry.  Wstyd mi tutaj być.  Nie jestem chora i nie mam umierających dzieci,  nie spalił mi się dom. Jestem tutaj, bo przerosło mnie życie.  Sytuacja w kraju doprowadziła do tego, że mimo swojej ciężkiej pracy, nie stać mnie na opłaty bieżących rachunków.  Koszty życia wzrosły mi i mojej rodzinie o 100% , a moja pensja niestety nie. Mam troje wspaniałych dzieci,  które od 6 lat wychowuję sama. Do tej pory radziłam sobie,  ale w tej chwili już nie mam siły.  

Jeśli znajdą się jakieś dobre dusze,  które mogą mi pomóc  - wszystkim będę bardzo wdzięczna.