Trójka dzieci straciła mamę. Pomóżmy im zacząć życie od no

Mam na imię Zuzia, mam 28 lat. Jeszcze miesiąc temu nie pomyślałabym, że kiedykolwiek będę prosić obcych ludzi o pomoc. Dziś jednak wiem, że muszę spróbować. Nie dla siebie. Dla trójki dzieci mojej ukochanej siostry.

Moja siostra Magda od urodzenia zmagała się z poważną chorobą – wodogłowiem. Jako niemowlę przeszła wiele operacji głowy. Mimo wszystkich przeciwności dorosła, założyła rodzinę i urodziła trójkę dzieci. Była wspaniałą mamą, która robiła dla swoich dzieci absolutnie wszystko. Choroby i problemy zdrowotne nigdy nie odebrały jej radości życia.

Niestety, jej organizm przez całe życie był bardziej narażony na komplikacje.

Rok temu Magda trafiła do szpitala z zatorowością. Lekarze wiedzieli, że potrzebuje operacji serca, jednak przed nią konieczne było wykonanie dodatkowych badań. Termin wyznaczono dopiero na sierpień tego roku.

W lipcu jej stan gwałtownie się pogorszył. Przejście zaledwie 50 metrów było dla niej ogromnym wysiłkiem. Jej dzieci – Lena, Wiktoria i Sebastian – pomagały jej wtedy we wszystkim, na ile tylko potrafiły.

W końcu zapadła decyzja o operacji. Magda została przetransportowana z Gdańska do Warszawy, do specjalisty zajmującego się tego typu operacjami.

4 sierpnia przeszła operację serca. Początkowo wszystko wyglądało dobrze.

8 sierpnia byłam u niej w Warszawie. Rozmawiałyśmy, śmiałyśmy się, spędziłyśmy razem czas. Nic nie wskazywało na to, że za chwilę nasze życie zmieni się na zawsze.

10 sierpnia Magda przestała odbierać telefony. Zadzwoniłam do szpitala. Usłyszałam, że w nocy konieczna była reoperacja – wokół serca pojawił się krwiak.

Razem z mamą pojechałyśmy do Warszawy.

Na miejscu dowiedziałyśmy się, że Magda po niedotlenieniu zapadła  w śpiączkę. Doszło również do krwawienia podpajęczynówkowego i zatrzymania krążenia.

Każdego dnia dzwoniłyśmy do szpitala, pytając o jej stan. Wciąż słyszałyśmy te same słowa:

„Stan jest ciężki, ale stabilny.”

22 sierpnia ponownie pojechałyśmy do Warszawy. Wracałyśmy wtedy do domu z nadzieją.

Magda otwierała oczy. Patrzyła na mnie i na mamę. Obejrzała nagrany przeze mnie filmik od swoich dzieci. Ścisnęła moją dłoń. Z jej oka popłynęła łza.

Myślałyśmy, że powoli do nas wraca.

Następnego dnia, o 6 rano, zadzwonił telefon ze szpitala.

Magda zmarła po północy. Miała zaledwie 31 lat.

Zostawiła mamę, mnie i przede wszystkim swoje ukochane dzieci.

Lenę – 8 lat.

Wiktorię – 6 lat.

Sebastiana – 4 lata.

I chyba najtrudniejsze pytanie, jakie kiedykolwiek musieliśmy sobie zadać, brzmiało:

Jak powiedzieć tak małym dzieciom, że ich mama już nie wróci?

Ich tata odszedł cztery lata temu i od tamtej pory nie mamy z nim kontaktu. Dzieci go nie znają. Magda była dla nich całym światem.

Przez cały czas, kiedy była w szpitalu, dzieci były z nami. Dziś naturalną decyzją stało się to, że zostają z nami na stałe.

Jestem ich chrzestną. Są dla mnie kimś więcej niż tylko siostrzeńcami. Są częścią mojego życia, a teraz również całym moim sercem.

Przepisaliśmy dzieci do szkół i przedszkola bliżej nas. Musimy zorganizować ich życie zupełnie od nowa. Przystosować mieszkanie, przygotować dla nich miejsce, ubrania, rzeczy potrzebne na co dzień, zadbać o edukację, leczenie, zajęcia, rozwój i wszystko to, czego potrzebują dzieci.

Do tej pory przyjeżdżały do cioci czy babci na jedną albo dwie noce.

Teraz mają tu zamieszkać.

Chcemy stworzyć im dom.

Co niezwykłe, nauczyciele są zaskoczeni tym, jak dzieci funkcjonują po tak ogromnej tragedii. Śmieją się, bawią, są radosne. Być może jeszcze nie są w stanie do końca zrozumieć, co się wydarzyło.

My jednak wiemy, że przed nimi bardzo trudna droga.

Chcemy dać im tyle miłości, ile tylko jesteśmy w stanie. Chcemy dać im poczucie bezpieczeństwa, stabilność i choć odrobinę normalności.

Chcę, żeby miały dzieciństwo, na które zasługują.

Chcę, żeby choroba mamy i jej odejście nie odebrały im całej radości życia.

Nie chcę zakładać konkretnej kwoty, ponieważ dziś naprawdę nie wiem, ile będzie potrzebne, żeby zapewnić trójce dzieci wszystko, czego będą potrzebowały przez najbliższe miesiące i lata.

Wiem tylko jedno – jeśli nie spróbuję, nigdy nie dowiem się, czy mogliśmy zrobić dla nich coś więcej.

Dlatego proszę Was o pomoc.

Każda wpłata, niezależnie od jej wysokości, będzie dla nas ogromnym wsparciem. Zebrane środki chcemy przeznaczyć na przystosowanie mieszkania do życia z trójką dzieci, ich codzienne potrzeby, edukację, ubrania, wyposażenie, leczenie, rozwój oraz zabezpieczenie ich przyszłości.

Jeśli nie możecie wpłacić pieniędzy – bardzo proszę, udostępnijcie tę zbiórkę. Być może dzięki Wam dotrze ona do osoby, która będzie mogła nam pomóc.

Moje życie zostało już ułożone.

Teraz chcę, z Waszą pomocą, ułożyć życie tym dzieciakom na nowo.

Magda nie może już być przy nich.

Ale możemy zrobić wszystko, żeby jej dzieci nigdy nie poczuły, że zostały same.

Dziękuję z całego serca każdemu, kto zdecyduje się nam pomóc. ❤️